"Ορθοδοξία στη Ρωσία"

                           

Μια συλλογή φωτογραφιών από τον Αλέξανδρο Μπράουν που απεικονίζει τη σημερινή ορθόδοξη γυναίκα στη Ρωσία.

http://imverias.blogspot.gr/2012/03/blog-post_8.html

http://www.taday.ru

[2fA]

"Ο Άγιος Γεώργιος"

Ὡς τῶν αἰχμαλώτων ἐλευθερωτής

καὶ τῶν πτωχῶν ὑπερασπιστής,

ἀσθενούντων ἰατρός,

βασιλέων ὑπέρμαχος,

Τροπαιοφόρε Μεγαλομάρτυς Γεώργιε,

πρέσβευε Χριστῷ τῷ Θεῷ,

σωθῆναι τὰς ψυχὰς ἡμῶν.

                                                       

"Ό,τι χρειάζεται.. "

Από το ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ του Αλεξάνδρου Σμέμαν 

Τρίτη της Διακαινησίμου, 1 Μαΐου 1973

Πάσχα. Μεγάλη Εβδομάδα. Ουσιαστικές, λαμπρές μέρες, όπως ακριβώς χρειάζεται.

Και όντως είναι ό,τι χρειάζεται.

Είμαι πεπεισμένος πως αν οι άνθρωποι άκουγαν πραγματικά τη Μεγάλη Εβδομάδα, το Πάσχα, την Ανάσταση, την Πεντηκοστή, την Κοίμηση, δεν θα υπήρχε καμιά ανάγκη για θεολογία. Όλη η θεολογία βρίσκεται εκεί.

Όλα όσα χρειάζονται για το πνεύμα, την καρδιά, το μυαλό και την ψυχή μας.

Πώς μπορούσαν οι άνθρωποι να συζητούν για αιώνες τη δικαίωση και την απολύτρωση; Όλα βρίσκονται σ' αυτές τις ακολουθίες.

Όχι μόνον αποκαλύπτονται, αλλά επί πλέον κυλούν στην καρδιά και στο μυαλό μας.

Όσο πιο πολύ ζω, τόσο περισσότερο πείθομαι ότι οι περισσότεροι άνθρωποι αγαπούν κάτι άλλο και αναμένουν κάτι άλλο από τη θρησκεία και στη θρησκεία.

Για μένα αυτό είναι ειδωλολατρία, και συχνά κάνει την επαφή με τους ανθρώπους τόσο δύσκολη. 

                                                     

"Vivian Maier"

Vivian Dorothea Maier

[February 1, 1926, New York - April 21, 2009 (aged 83), Chicago]

Η Βίβιαν Μάιερ υπήρξε μια ιδιοφυής φωτογράφος.

"Οι φωτογραφίες της είναι άμεσες, παράξενες και στοιχειωτικές.
Διαθέτουν την αμεσότητα των εικόνων του Γουίτζι και την παράδοξη ευθύτητα των φωτογραφιών της Ντάιαν Άρμπους,"

Το 2007, ο John Maloof ένας ιστορικός και συλλέκτης της περιοχής του Σικάγο, αγόρασε με 300 δολάρια σε μια δημοπρασία, μια κούτα με φωτογραφίες, που φαινόταν να μην έχουν καμία ιδιαίτερη αξία.

Μέσα σ’ αυτή την κούτα ανακάλυψε 100.000 αρνητικά, 700 ρολά έγχρωμου φιλμ και 2.000 ρολά ασπρόμαυρου φιλμ.

Εμφανίζοντας τις φωτογραφίες, ο Μαλούφ έμεινε έκθαμβος.
Επρόκειτο για έναν πραγματικό θησαυρό: αριστουργηματικές φωτογραφίες δρόμου, τις περισσότερες από τις οποίες δεν είχε δει ποτέ κανείς.

Ψηφιοποίησε κάποιες από αυτές και τις ανέβασε στο μπλογκ του, όπου τράβηξαν τα βλέμματα του κοινού και των κριτικών τέχνης.

Μέσα από αποδείξεις αγορών και επιστολές, προσπάθησε να βρει τη γυναίκα πίσω από τις φωτογραφίες. Μάταια, ωστόσο.
Την «ανακάλυψε» τελικά, μέσα από τη νεκρολογία της το 2009.

Σιγά-σιγά ανακάλυψε και άλλες κούτες με έργα της Μάιερ, σε αποθήκες της Νέας Υόρκης, λίγο πριν πεταχτούν στα σκουπίδια.

Αυτές περιλάμβαναν και άλλες φωτογραφίες (ανάμεσά τους και αυτοπορτραίτα), φιλμάκια Super 8 και ηχητικά ντοκουμέντα.
Τελικά, ο Μαλούφ κατάφερε να συγκεντρώσει περισσότερες από 100.000 φωτογραφίες, τραβηγμένες ανάμεσα στις δεκαετίες του 1950 και του 1990.

Η Μάιερ πέθανε πριν προλάβει να δει το έργο της να αποθεώνεται από τους κριτικούς τέχνης και δεκάδες εκθέσεις να φιλοξενούνται στις μεγαλύτερες πόλεις του κόσμου.
Καλύτερα έτσι, δηλώνουν στο ντοκιμαντέρ «Βρίσκοντας τη Βίβιαν Μάιερ» (Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης), όσοι την γνώρισαν.

Η Μάιερ εργαζόταν σαν νταντά για πλούσιες οικογένειες της Νέας Υόρκης και του Σικάγο. Επρόκειτο για μια μοναχική προσωπικότητα, κλεισμένη στον εαυτό της.  

Τις ελεύθερες ώρες της κυκλοφορούσε συνεχώς με μία κάμερα περασμένη στο λαιμό της (μία Rolleiflex), αλλά έκανε μηδαμινές προσπάθειες να παρουσιάσει το έργο της ή έστω να το εκτυπώσει.

Οι εργοδότες της έμοιαζαν να γνωρίζουν ελάχιστα γι' αυτή.
Κάποιοι υπέθεταν ότι είχε γεννηθεί στη Γαλλία, εξαιτίας της γαλλικής της προφοράς.
Τελικά, αποδείχθηκε ότι γεννήθηκε στη Νέα Υόρκη το 1926, αλλά μεγάλωσε στη Γαλλία.
Στις ΗΠΑ επέστρεψε το 1951 και ξεκίνησε να φωτογραφίζει, σχεδόν μέχρι τον θάνατό της.

Στο δωμάτιό της συγκέντρωνε εκατοντάδες εφημερίδες με ειδήσεις που αποκάλυπταν το «σκοτεινό» πρόσωπο της κοινωνίας.
Η ίδια ήταν ένας απόλυτα μοναχικός άνθρωπος, με ελάχιστους φίλους, χωρίς σύντροφο και οικογένεια.

Κανείς δεν ζητούσε να δει το έργο της, κανείς δεν την εμπόδιζε να φωτογραφίσει.

Κι εκείνη, συνέχισε ανενόχλητη να καταγράφει την πραγματικότητα των αμερικανικών μεγαλουπόλεων, αποτυπώνοντας την δημιουργικότητά της πάνω σε τόνους φιλμ.

                                                        

                             

                                                                            

                                                         

                                                        

                                                    

                       

               

http://www.vivianmaier.com/gallery/street-1/#slide-2

-  κλικ για μεγάλο μέγεθος φωτογραφίας

db - wikipedia – Google – [2fA]