"Προσευχή με τον Άγιο! "

 

-  Ανάργυρος Ι. Καλιάτσος.
[«Ο Πατήρ Πορφύριος: Ο Διορατικός, ο Προορατικός, ο Ιαματικός»,
Επτάλοφος 1996]

….   Ο Παππούλης προσηύχετο πολύ.
Και ήθελε και τα δικά του πνευματικά παιδιά να κάνουν το ίδιο.   …

– Άκουσε Ανάργυρε, μου λέει. Θα σου κάνω μια πρόταση, αλλά θέλω εξ αρχής να μου υποσχεθείς, ότι θα την δεχτείς, και θα την τηρήσεις.
– Σας το υπόσχομαι, Παππούλη. Είμαι έτοιμος να κάνω ότι μου πείτε.
– Ε! τότε σου προτείνω, να προσευχόμεθα την ίδια ώρα ακριβώς, και οι δυο μαζί.
Και ο ένας θα προσεύχεται για τον άλλο.

Συμφωνήσαμε και υποσχεθήκαμε.
Καθορίσαμε, μάλιστα και την ώρα της προσευχής. Ήταν η 10 μ.μ.
Ο Παππούλης, όπως μου εξήγησε, πίστευε πάρα πολύ σ’ αυτό το είδος της προσευχής.
Τα αποτελέσματα, μου έλεγε, της κοινής προσευχής, είναι καταπληκτικά.
Θα το διαπιστώσεις και μόνος σου.
Θέλω όμως, ακριβώς στις 10 μμ. να είσαι πιστός στο ραντεβού μας.
Να μην παραλείψεις, ούτε μία φορά να τηρήσεις την υπόσχεσή σου.
Κι εγώ θα κάνω το ίδιο.

Προχωρώντας με τον Παππούλη, φτάσαμε στην αφετηρία των λεωφορείων του Πολυγώνου.
Αυτήν την φορά δεν με άφησε να τον ακολουθήσω μέχρι το σπίτι του, όπως συνήθως έκανα.
- Όχι, μου λέει, δεν θα έρθεις μαζί μου. Θα πας σπίτι σου.
Προ ολίγου υποσχεθήκαμε κάτι. Πρέπει να αρχίσεις αμέσως. Από απόψε.
Το γοργόν και χάριν έχει.

Υπάκουσα. Ο Παππούλης επιβιβάστηκε στο λεωφορείο και εγώ περίμενα την αναχώρηση του. Μόλις ξεκίνησε το λεωφορείο, θυμάμαι καλά, μου χτύπησε το τζάμι και μου είπε:
Στις 10 ακριβώς!
Νομίζω πως αυτή την στιγμή βλέπω την μορφή του και ακούω την φωνή του!
Το πρόσωπο του έλαμπε και ομοίαζε με αγγελικό!
Ήταν βέβαια, και κατά 30 χρόνια νεότερος. Στην πιο δημιουργική ηλικία.

Περίμενα στην αφετηρία μέχρι την στιγμή που το λεωφορείο χάθηκε μέσα στο χάος της απέραντης Αθήνας κουβαλώντας μαζί του και έναν άγνωστο, μέχρι τότε, Άγιο της Εκκλησίας του Δεσπότου Χριστού, και αμέσως μετά έφυγα τροχάδην για το σπίτι μου, προκειμένου να είμαι απόλυτα συνεπής στο ραντεβού της προσευχής.

Πράγματι! Στις 10 μ.μ. κλείστηκα στο δωμάτιο μου και άρχισα να προσεύχομαι.
Όμως, από το πρώτο κι όλας λεπτό, άρχισαν να διαπερνούν το σώμα μου έντονα ρεύματα , που άρχιζαν από τα κάτω άκρα και έφθαναν μέχρι την κεφαλή μου και τανάπαλιν (!), ενώ ένα ισχυρό άπλετο φως πλημμύρισε όλο το δωμάτιο μου και μου έδινε την εντύπωση, ότι βρισκόμουν μέσα σε φλόγες, οι οποίες, όμως δεν με έκαιγαν!

Στην αρχή τρόμαξα πολύ και λίγο έλειψε να καταληφθώ από πανικό(!), αμέσως όμως συνειδητοποίησα, ότι όλα αυτά τα φαινόμενα απέρρεαν από την δύναμη της προσευχής του Παππούλη και όχι μόνο ηρέμησα, αλλά καταλήφθηκα από μια πρωτοφανή αγαλλίαση, που μου έδινε την εντύπωση ότι δεν πατούσα καθόλου στην γη!
Όλα αυτά συνεχίστηκαν μέχρι το τέλος της προσευχής.
Την άλλη μέρα η πρώτη μου δουλειά ήταν να επικοινωνήσω με τον Παππούλη.

Ήμουν αποφασισμένος να μην του πω τίποτα. Ήθελα πρώτα να μιλήσει ο παππούλης.
Και έτσι έγινε. Μόλις ζήτησα την ευχή του, ο παππούλης με ιδιαίτερη ικανοποίηση και με τρανταχτά γέλια, μου είπε:
- Τρόμαξες ε! Και λίγο έλειψε να το βάλεις στα πόδια…;
Όμως εγώ σε έβλεπα μέσα σε έντονο φως, που πλημμύριζε όλο το δωμάτιο σου και εσύ περιχαρής ανέβαινες – ανέβαινες σαν να ήθελες να φτάσεις στον Θρόνο του Κυρίου!
Βλέπεις τι δύναμη έχει αυτού του είδους η προσευχή;
Συνέχισε και θα με θυμηθείς.

Πράγματι! Τον θυμάμαι.
Και θα τον θυμάμαι όχι μόνον σ’ αυτή, αλλά και στην άλλη ζωή.
Γιατί τα φαινόμενα αυτά προϊόντος του χρόνου, έγιναν τόσο έντονα, ώστε να μην μπορώ να τα περιγράψω!
Μακάρι να προσεύχεται και τώρα μαζί μου. Δεν θα ήθελα τίποτε άλλο.
Γένοιτο!

 

enromiosini – 2φΑ

"Υμείς φίλοι μου εστέ.. "

Άγιος Πορφύριος: Όταν ο Χριστός εγκύψει μέσα μας…
[«Ο Όσιος Πορφύριος (Μαρτυρίες – Διηγήσεις – Νουθεσίες)»]

…   Ο Χριστός είναι άλλο πράγμα. Όταν έλθει ο Χριστός στον άνθρωπο, στην ψυχή μας, η ψυχή γίνεται αλλιώς, ζει παντού, ζει στ’ άστρα, ζει στον κόσμο τον πνευματικό, ζει στο χάος, ζει στο σύμπαν. Μιλάνε με το τηλέφωνο στην Νότιο Αφρική, στον Ινδικό Ωκεανό και τους λέει (ο χαρισματούχος) για το σπίτι τους, για τα κορίτσια τους, για την οικογένειά τους και αυτός είναι εδώ.
Καταλάβατε;   ….

Αλλά ο Χριστός είναι ο φίλος μας, είναι ο αδελφός μας, το φωνάζει «Υμείς φίλοι μου εστέ», δεν θέλω να με βλέπετε διαφορετικά, δεν θέλω να με βλέπετε έτσι, ότι εγώ είμαι ο Θεός, ότι είμαι ο Λόγος του Θεού, ότι είμαι μία υπόστασις της Αγίας Τριάδος. 

Θέλω να με βλέπετε δικό σας, φίλο σας, να με αγκαλιάζετε, να αισθάνεστε στην ψυχή σας τον φίλο σας, Εμένα που είμαι η πηγή της ζωής, που είμαι η αλήθεια.

Τώρα είπαμε υπάρχει ο Σατανάς; υπάρχει η κόλασις; υπάρχει ο θάνατος;
Ναι όλα αυτά υπάρχουν, όντως υπάρχουν.
Είναι το άλλο μέρος το κακό, είναι το σκοτάδι, είναι όλα του σκοταδιού.
Ο άνθρωπος του Χριστού όταν αγαπήσει τον Χριστό απαλλάσσεται απ’ τον διάβολο, από την κόλαση και από τον θάνατο.

Θα μου πεις «εσύ έφτασες να είσαι έτσι;», δεν έχω φτάσει, αυτό θέλω και στην σιωπή μου και παντού προσπαθώ να ζήσω σε αυτά.
Δεν τα ζω, όμως προσπαθώ, δηλαδή πώς να σας πω; Δεν έχω πάει σ’ ένα μέρος έτσι, ή πήγα μια φορά το είδα, τώρα δεν είμαι εκεί, αλλά το θυμάμαι, το λαχταράω, το θέλω, να τώρα, αυτήν την στιγμή, αύριο-μεθαύριο κάθε στιγμή μου ‘ρχεται και θέλω να πάω εκεί. 

Το ζητάω, δεν είμαι όμως εκεί.

Δεν μπορώ να σας τα εξηγήσω αυτά. Τα καταλαβαίνετε; Ναι, αλλά ζω μέσα σ’ αυτήν την προσπάθεια. Πέστε με κουτό, πέστε ότι αυτά δεν τα λένε, Γέροντα, όποιος προσπαθεί δεν μιλάει, αλλά επικαλείται την θεία Χάρη να τον βοηθήσει. 

Ε! ναι, αλλά άμα τρελαίνεται κανείς μιλάει. Υπάρχει και τρέλα.
Τώρα που μιλάμε δεν είμαι στα καλά μου, τώρα είμαι κουτός που λέω αυτά.

Το θέμα είναι ώσπου να έρθει ο Χριστός μαζί σου, τότε είσαι παντού “συν Χριστώ”. 

Αυτό είναι η δυσκολία μας, που δεν έχουμε τον Χριστό.
Πάνω σ’ αυτά φροντίσετε κι εσείς. Να τα αισθανθούμε, να τα ζήσουμε και να γίνουν πραγματικότης. Δεν θέλει τον φόβο ο Χριστός.
Μέχρι το τέλος οι καημένοι οι Απόστολοι φοβήθηκαν, πιεστήκανε, τι πάθανε!
Το Πνεύμα που πήγε, αυτό τους ετελείωσε, η Χάρις Του τους έκαμε τέλειους.   ….

koinoniaorthodoxias - 2φΑ

"Το μυστικό.. "

Άγιος Πορφύριος  -  Το μυστικό για να σου φύγει η στενοχώρια

Κάποτε μία υποψήφια μοναχή επισκέφθηκε τον άγιο Πορφύριο στο Ησυχαστήριό του. 

Ο άγιος άρχισε να της περιγράφει προβλήματα υγείας που είχε, και να της τα εξηγεί με ιατρικούς όρους. Την ρωτούσε εάν συνέβαιναν όπως της τα έλεγε.

Η κοπέλα είχε προβλήματα με το στομάχι της.

Ο άγιος της λέει: «Το πρόβλημά σου δεν είναι στο στομάχι, αλλά στο έντερο.
Όλα αυτά σου συμβαίνουν από την στενοχώρια. Είσαι πολύ ευαίσθητη.
Πιστεύεις ότι κανείς δεν σε αγαπά. Θα σου πω όμως, ένα μυστικό.

Μην ζητάς να σ’ αγαπούν, αλλά προσπάθησε εσύ να αγαπάς τους άλλους και τότε όλοι θα σε αγαπούν. Αυτό είναι το μυστικό.
Αν το κάνεις, θα δεις ότι θα σου φύγει και η στενοχώρια».

Η υποψήφια μοναχή έφυγε άλλος άνθρωπος.

olastifora - [2φΑ]