"Μαργαρίτης και οβολός "

-  Αγιορείτου Μοναχού
Αποφθέγματα ABBA ΙΣΑΑΚ TOY ΣΥΡΟΥ  (επιλογή)

Σ' όλα σου τα έργα, έχε αγαθή συνείδηση!
Οι δικαιολογίες δεν αρμόζουν στους Χριστιανούς!

Κατηγόρησα κάποιον, είμαι νεκρός κι εγώ και τα έργα μου εκείνη τη μέρα!
Κάνε συντροφιά με λεπρούς, παρά με υπερήφανους!

Πένθησε μετά των αμαρτανόντων και χαίρε μετά των μετανοούντων!
Γίνε φίλος όλων και άπεχε απ' όλους!

Το να θέλεις το καλό, είναι δικό σου.
Το να πράξεις όμως το καλό, είναι του Θεού!

Η ανάπαυση του σώματος βλάπτει μόνον τους νέους.
Η μη προσοχή των αισθήσεων, βλάπτει και τους γέροντες!

Ο ζήλος, είναι ο σκύλος που φυλάσσει τον νόμο του Θεού, που είναι η αρετή.
Ο ζηλωτής, ως καιόμενος φούρνος θερμαίνεται σαν τα Χερουβείμ, και προσέχει κάθε στιγμή τις πανουργίες και τις εφόδους των πονηρών πνευμάτων.

Εξασθενεί ο ζήλος, όταν ο άνθρωπος απιστεί στη Θεία Πρόνοια και λησμονεί τον Θεό.
Η ψυχρότης του ζήλου της αρετής έρχεται:
α) Όταν ελαττωθεί ή επιθυμία της αρετής, και
β) Όταν θαρρεύσουμε στον εαυτό μας και δεν φοβούμεθα τους δαίμονες.

Ο αγωνιστής, όταν βγει στον κόσμο, αγαπά τους επαίνους και πέφτει στην κενοδοξία και ναυαγεί εν καιρώ γαλήνης.

Η πίστη είναι έννοια νηπιώδης σε καρδιά απλή.
Η γνώση εξετάζει και συζητεί κάτι, αν είναι αληθινό.
Η γνώση φυλάσσει τους φυσικούς νόμους.
Την γνώση ακολουθεί ο φόβος, την δε πίστη η ελπίδα.

Ο βασιζόμενος στη γνώση, δεν περιπατεί επί υδάτων ή επί του πυρός.
Με τη δύναμη όμως της πίστεως, πολλοί και σε ύδατα και επί του πυρός περπάτησαν και έμειναν αβλαβείς!

Η πίστη έχει ακένωτους θησαυρούς και γεμίζει με ηδονή την καρδιά του πιστού.
Η γνώση χρειάζεται μόνο σαν σκαλοπάτι, για να φθάσει κανείς  στην πίστη.

Όποιος αξιωθεί να γευθεί τη γλυκύτητα της πίστεως και στραφεί προς την ανθρώπινη γνώση, ομοιάζει με άνθρωπο, που ανταλλάσσει πολύτιμο μαργαρίτη με χάλκινο οβολό!

impantokratoros – [2φΑ]

"Αρχή καλού έργου.. "

– ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΣΥΓΓΝΩΜΗΣ

Αββά Ισαάκ του Σύρου
-  από τις ΠΑΡΕΝΕΣΕΙΣ ΑΓΙΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ

Όταν θελήσεις να κάνεις αρχή καλού έργου, πρώτα να ετοιμάσεις τον εαυτό σου για την αντιμετώπιση των πειρασμών, που πρόκειται να έρθουν εναντίον σου. 

Γιατί ο εχθρός, όταν δει κάποιον ν' αρχίζει με θερμή πίστη μια θεάρεστη ζωή, συνηθίζει να του επιτίθεται με διάφορους και φοβερούς πειρασμούς, ώστε να δειλιάσει απ' αυτούς ο άνθρωπος και να εγκαταλείψει την καλή του πρόθεση. 

Και παραχωρεί ο Θεός να πέσεις σε πειρασμό, για να χτυπήσεις επίμονα τη θύρα (του ελέους) Του και για να ριζώσει μέσα στον νου σου, από τον φόβο των θλίψεων, η μνήμη Εκείνου, και για να Τον πλησιάσεις με τις προσευχές, ώστε ν' αγιασθεί έτσι η καρδιά σου από την ακατάπαυστη ενθύμησή Του. 

Και όταν Τον επικαλείσαι, θα σε ακούσει. 

Και θα μάθεις έτσι, ότι ο Θεός είναι αυτός που σε λυτρώνει. 

Και τότε θα νιώσεις ζωντανή την παρουσία Εκείνου που σ' έπλασε και σε δυναμώνει και σε προστατεύει. 

Γιατί η σκέπη και η πρόνοια του Θεού αγκαλιάζει όλους τους ανθρώπους. 

Δεν γίνεται όμως ορατή, παρά μόνο σ' εκείνους που καθάρισαν τον εαυτό τους από την αμαρτία και είναι συνεχώς προσηλωμένοι στον Θεό. 

Εξαιρετικά μάλιστα φανερώνεται σ' αυτούς η βοήθεια και η πρόνοια του Θεού, όταν μπουν σε μεγάλη δοκιμασία για χάρη της αλήθειας· γιατί τότε την αισθάνονται πολύ καθαρά με την αίσθηση του νου.

Μερικοί, που είδαν αυτή (την βοήθεια) και με τα σωματικά τους μάτια, ανάλογα με τις δοκιμασίες, και διαπίστωσαν έτσι τη συμπαράσταση του Θεού, υποκινήθηκαν απ' αυτή σε γενναίες πράξεις, όπως μαθαίνουμε για τον Ιακώβ και τον Ιησού του Ναυή και τους Τρεις Παίδες και τον απόστολο Πέτρο και τους άλλους αγίους, που άθλησαν για τον Χριστό. 

Σ' αυτούς (η θεία βοήθεια) ήταν ολοφάνερη, έχοντας ανθρώπινη μορφή, δίνοντάς τους θάρρος και προετοιμάζοντάς τους για τον αγώνα της ευσέβειας. 

Αλλά και στους πατέρες, που έζησαν στην έρημο και έδιωξαν από κει τους δαίμονες και έγιναν κατοικητήρια αγγέλων, και σ' αυτούς παρουσιάζονταν συνεχώς οι άγιοι άγγελοι και με κάθε τρόπο τους βοηθούσαν και τους συμπαραστέκονταν σε όλα και τους στήριζαν και τους λύτρωναν από τους πειρασμούς, που οι άγριοι δαίμονες τους προξενούσαν. 

Αλλά και μέχρι σήμερα δεν απομακρύνεται η βοήθεια του Θεού από τους ανθρώπους που ολοκληρωτικά αφιερώθηκαν στα έργα που Εκείνος ευαρεστείται, αλλά βρίσκεται κοντά σε όλους, όσους Τον επικαλούνται. 

(Αββάς Ισαάκ)

impantokratoros – [2fA]