"Γινόμαστε αληθέστεροι.. "

 

Γέροντας Αιμιλιανός  -  Με τον νέο χρόνο γινόμαστε αληθέστεροι και όχι συμβατικώτεροι!
(Επιμέλεια: Στέλιος Κούκος)

…  Τα πολλά χρόνια είναι δωρεά του Θεού, όμως οι μοναχοί δεν τα βλέπουν σαν κάτι αγαθό – απλώς τα βιώνουν κατά την μοναχική πολιτεία τους.
Οι παλαιότεροι μοναχοί ζούσαν ακόμη περισσότερα χρόνια.
Η δική μιας γενιά έχει καλύτερους όρους διαβιώσεως, αλλά είναι εξακριβωμένο και βεβαιωμένο ότι, όσο κανείς ενδιαφέρεται για την υγεία του, τόσο ασθενέστερος και ολιγοχρόνιος είναι.

Ο νέος ενιαυτός [η νέα χρονιά] δεν έχει καμιά σχέση ούτε και με τα αγαθά τα οποία εύχεται ο κόσμος. Για μας ο νέος χρόνος είναι, θα λέγαμε, ένας χρόνος λιγότερος στην ζωή μιας.
Αυτό σημαίνει ότι δεν μεγαλώνομε άλλα ότι μικραίνομε κατά ένα χρόνο, με το να πλησιάζουμε όλο και περισσότερο να δούμε πρόσωπο προς πρόσωπο τον Θεό.

Η δική μας χαρά και θερμομέτρηση του χρόνου εξαρτάται από την σχέση μας με τον Θεό και από την παρουσία του στη ζωή μας.
Καθώς ο Θεός δίνει διαρκώς μαρτυρίες για τον εαυτό του, δεν υπάρχει άνθρωπος που, μελετώντας είτε την ιστορία του είτε την καρδιά του, δεν κατανοεί πόσον εγγύς είναι ο Κύριος.

Ο Κύριος συγκαταβάς μας κατέστησε συμμέτοχους της Θεανθρωπίνης ζωής του, επομένως εισερχομένους και εξερχομένους μαζί του στην ζωή μας.
Ο Κύριος έγινε αναπόσπαστο στοιχείο της ζωής μας.
Ο Θεός μας έπλασε έτσι, ώστε να μπορούμε να τον περιέχουμε.

Ως εκ τούτου, δεν μπορούμε ποτέ να αναλογισθούμε τον εαυτό μας χωρίς τον Θεό μέσα μας, όχι απλώς μαζί μας.
Δεν είμαστε σωλήνες μέσα στους οποίους μπήκε κατά κάποιον τρόπο ενεργειακά ο Θεός, αλλά γινόμαστε θεοί.

Ζούμε πραγματικά, ανάλογα με το πόσο είμαστε μέτοχοι θείας παρουσίας, θείας ενεργείας, θείας ζωής.
«Εξαποστελείς το Πνεύμα σου και κτισθήσονται», λέγει ο Ψαλμωδός.
Ο Θεός μας εξαπέστειλε κάποτε το Πνεύμα του και έκτοτε παρέμεινε σύσκηνο, σύναιμο, θα λέγαμε σύσσωμο με την δική μας ύπαρξη.

Γι’ αυτό και ζούμε, όχι φορώντας τον Θεό, αλλά όντας οι ίδιοι θεοί.
Ενούμενοι μαζί του, εξιστάμεθα και γινόμαστε ό,τι είναι ο Θεός.
Επομένως, ο νέος χρόνος μας υπενθυμίζει τον συγκαταβάντα και περιτμηθέντα Θεόν, τον γενόμενον κατά πάντα όμοιον με μας, τον Θεό ο οποίος έγινε νήπιο, οκταήμερος, δωδεκαετής, τριακονταετής, έγινε ό,τι γίναμε και εμείς.

Ο Θεός είναι το περιεχόμενο του χρόνου μας, όπως θα είναι και της αιωνιότητας μας.
Γι’ αυτό εμείς μπορούμε να πούμε, ότι με τον νέο χρόνο -πόσο συμβατικός όρος για την ανθρώπινη ζωή!- γινόμαστε αληθέστεροι και όχι συμβατικότεροι.

pemptousia

db – 2fA

"Ουδέποτε προσβάλλομε "

 

-  Γέροντα Αιμιλιανού Σιμωνοπετρίτου
[Από το βιβλίο: «Νηπτική ζωή και ασκητικοί κανόνες»]

Ουδέποτε προσβάλλομε ή λυπούμε άνθρωπο, ουδέποτε τον κάνουμε να νιώσει στερημένος, ελαττωμένος, να νιώσει κατωτερότητα, διότι του σκοτώνουμε την ψυχή.

Αυτός ο άνθρωπος θα τραυματιστεί και δεν θα μπορεί να επιτύχει στην ζωή του……

Ποτέ δεν τονίζουμε σε κάποιον την αδυναμία του, το πρόβλημά του. 

Ποτέ δεν του υπενθυμίζουμε την κακία του, την αμαρτία του. 

Μόνον τον έπαινο χρησιμοποιούμε, αλλά τον ευγενή έπαινο, όχι τον αφελή.

Διότι ο άνθρωπος ουδέποτε διορθώνεται με ονειδισμό, όπως και με παρατήρηση.
Πρέπει να είναι πολύ άγιος, για να δεχθεί να διορθωθεί με τον ονειδισμό, την υπόδειξη ή την παρατήρησή σου. 

Αλλά, εάν ήταν τόσο άγιος, δεν θα είχε αυτό το ελάττωμα, για το οποίο χρειάσθηκε να του κάνεις παρατήρηση εσύ.

Αφού λοιπόν το έχει, το μόνο που χρειάζεται, είναι ο άκρος σεβασμός σου, για να μπορέσει κάποτε να ταπεινωθεί και να διορθωθεί, βλέποντας την δική σου ειρήνη, πραότητα, ταπείνωση, αγάπη, μακροθυμία, χρηστότητα, επιείκεια, γλυκύτητα…

Μόνον όποιος έχει αυτές τις αρετές μπορεί να διορθώσει κάποιον άλλον….

 

ΑΡΧΑΓΓΕΛΩΝ ΤΟΠΟΣ

2φΑ

                                                     

"Πάθη και αρετές "

-  Γέροντας Αιμιλιανός Σιμωνοπετρίτης

Εντάξει,… έχεις πάθη, έχεις όμως και αρετές.
Έχεις απιστία, έχεις και πίστη. Έχεις ανηθικότητα, έχεις και ηθικά στοιχεία.
Γιατί αυτά δεν τα λαμβάνεις υπόψη σου; 

Ένα μόνο να προσέχεις, να μην είσαι τεμπέλης και να μη φοβάσαι να αναλαμβάνεις τις ευθύνες σου.
Μην κάθεσαι και λες, έχω αυτό το πάθος, έχω εκείνο, χριστιανός είμαι εγώ;
τίποτε δεν κάνω στην ζωή μου.

Έτσι οδηγείσαι στην ακηδία, σπάνε τα νεύρα σου, και δεν μπορείς να κάνεις τίποτε. 

Σύντομα εγκαταλείπεις τον αγώνα σου και τότε είσαι ένας προδότης. 

Γι’ αυτό, όταν σου μπαίνει η σκέψη των παθών, θυμήσου ότι έχεις και αρετές.

Ο μεγαλύτερος εγκληματίας, εάν εξετάσει την ζωή του, θα βρει ότι ο Θεός του έχει δώσει πολλά καλά.

Δεν μας πνίγουν λοιπόν μόνο τα πάθη μας, οι αμαρτίες μας, η απιστία μας, η υπερηφάνειά μας, ο σατανάς, αλλά μας πνίγει, μας σκοτώνει και η προδοσία της βούλησης μας, το σταμάτημα που κάνουμε.

vb – 2fA

"Λόγος αισθήσεως "

-  Γέροντας Αιμιλιανός Σιμωνοπετρίτης
["Περί Θεού λόγος αισθήσεως - Οκτώ κείμενα πνευματικής αγωγής"]

''Ο άνδρας πρέπει να θυμάται ότι η γυναίκα του είναι αυτή,
την οποία εμπιστεύθηκε ο Θεός στα χέρια του.
Η γυναίκα του είναι μία ψυχή που του την έδωσε ο Θεός,
για να την επιστρέψει σε Εκείνον.

Την αγαπάει τη γυναίκα του, όπως αγαπάει ο Χριστός την Εκκλησία;
Την προστατεύει, την περιποιείται, της παρέχει ασφάλεια,
ιδιαίτερα όταν είναι στεναχωρημένη, όταν είναι άρρωστη;

Ξέρουμε, άλλωστε, πόσο ευαίσθητη είναι η γυναικεία ψυχή,
γι’ αυτό, όπως λέγει και ο Απόστολος Πέτρος,
«ως ασθενεστέρω σκεύει τω γυναικείω απονέμομεν τιμήν».

Πληγώνεται η γυναικεία ψυχή, μικροψυχεί,
μεταβάλλεται πολύ εύκολα, απελπίζεται ξαφνικά.
Γι’ αυτό, ο άνδρας πρέπει να στέκεται γεμάτος αγάπη
και τρυφερότητα, ώστε να καταφέρει να γίνει ο θησαυρός της.''

leimwnas – [2φΑ]

"Ένα χαμόγελο.. "

ΕΝΑ ΧΑΜΟΓΕΛΟ
-  από τον Γέροντα Αιμιλιανό Σιμωνοπετρίτη

Εσύ που είσαι στο Μοναστήρι, όταν πλησιάζεις τον αδελφό σου
εσύ που είσαι σύζυγος, όταν πλησιάζεις τον άνθρωπο σου
εσύ που είσαι γονιός, σαν πλησιάζεις το παιδί σου
ότι θέλεις να του πεις, ότι σκέφτεσαι να πεις, πες το
αφού πρώτα πεις δυο κουβέντες, που θα δώσουν
χαρά, παρηγοριά, μια ανάσα…

Να τον κάνεις να πει, ανακουφίστηκα, χάρηκα!
Να κάνετε τους άλλους να σας καμαρώνουν, να σας αγαπούν
να χοροπηδούν από τη χαρά τους
όταν σας συναντούν

Γιατί όλοι οι άνθρωποι στη ζωή τους, στο σπίτι τους
στο σώμα τους και στην ψυχή τους, έχουν πόνο
αρρώστιες, δυσκολίες, βάσανα
και ο καθένας κρύβει το δάκρυ μες στο πουγκί του
το κρυφό, μες στην καρδιά του
στο σπίτι του, να μην το βλέπουν άλλοι

Γι’ αυτό, δώσε στον άλλο πρώτα
ένα χαμόγελο!

Χριστούγεννα 2017

db - Μ[2φΑ]