"Χρόνος αξέχαστος "

 

Παύλος Ευδοκίμωφ  -  Το ξεκίνημα της πνευματικής ζωής
[Ποιμαντική Σκέψη της Εβδομάδος]

 

Εκτός σπανίων εξαιρέσεων, η πνευματική ζωή γεννιέται μέσα σ’ ένα γεγονός, που το αποκαλούμε «μεταστροφή».
Είναι ένα γεγονός υποβλητικό, μια ισχυρή συγκίνηση, που ακολουθείται από το σαφές πέρασμα από μια κατάσταση σε μιαν άλλη.

Σαν ένα φως που αποκαλύπτει τα σκοτάδια, ξεσκεπάζει δια μιας το ανεπαρκές και ανυπόστατο παρόν και προσανατολίζει προς τις ανοιχτές πόρτες ενός νέου κόσμου.
Αυτή η έναρξη μιας υποσχέσεως εντελώς παρθενικής, οδηγεί σε αποφασιστικές μεταβολές και συνεπάγεται την χαρούμενη δέσμευση του όλου είναι μας.

Ακόμη και εκείνοι που κληρονομούν την πίστη από την παιδική τους ηλικία, περνούν αργά ή γρήγορα από την συνειδητή ανακάλυψή της, από μια οικειοποίηση εντελώς προσωπική και πάντοτε συγκλονιστική.

Μια μελέτη, μια συνάντηση, ένας στοχασμός κάνουν να αναβλύσει ένα απότομο και δυνατό φως. Στο φέγγος του όλα ρυθμίζονται.
Είναι η θρησκευτική άνοιξη μ' ένα εύθυμο μοζαρτικό τόνο· όπως οι νέοι βλαστοί γεμάτοι χυμό, το ανθρώπινο ον αισθάνεται διεσταλμένο από μια χαρά εκπληκτική, από μιαν αυθόρμητη συμπάθεια για όλα και για τον καθένα.

Χρόνος αξέχαστος: σαν μια γιορτή φωτισμένη με χίλιες λάμψεις, μας κάνει να δούμε στον Θεό το πρόσωπο του Πατέρα, που με χαμόγελο βγαίνει να προϋπαντήσει το παιδί του.

 

πΖ – 2φΑ

                                                     

"Σαν καπνός ονείρου.. "

 

-  Οδυσσέας Ελύτης
"Άσμα ηρωικό και πένθιμο για τον χαμένο ανθυπολοχαγό της Αλβανίας"

Δ´
 
Τώρα κείτεται απάνω στην τσουρουφλισμένη χλαίνη
M’ ένα σταματημένο αγέρα στα ήσυχα μαλλιά
M’ ένα κλαδάκι λησμονιάς στ’ αριστερό του αυτί
Mοιάζει μπαξές που τού ’φυγαν άξαφνα τα πουλιά
Mοιάζει τραγούδι που το φίμωσαν μέσα στη σκοτεινιά
Mοιάζει ρολόι αγγέλου που εσταμάτησε
Mόλις είπανε «γεια παιδιά» τα ματοτσίνορα
Kι η απορία μαρμάρωσε...
 
Κείτεται απάνω στην τσουρουφλισμένη χλαίνη.
Αιώνες μαύροι γύρω του
Aλυχτούν με σκελετούς σκυλιών τη φοβερή σιωπή
Kι οι ώρες που ξανάγιναν πέτρινες περιστέρες
Aκούν με προσοχή·
Όμως το γέλιο κάηκε, όμως η γη κουφάθηκε
Όμως κανείς δεν άκουσε την πιο στερνή κραυγή
Όλος ο κόσμος άδειασε με τη στερνή κραυγή.
 
Κάτω απ’ τα πέντε κέδρα
Xωρίς άλλα κεριά
Kείτεται στην τσουρουφλισμένη χλαίνη·
Άδειο το κράνος, λασπωμένο το αίμα
Στο πλάι το μισοτελειωμένο μπράτσο
Kι ανάμεσ’ απ’ τα φρύδια―
Mικρό πικρό πηγάδι, δαχτυλιά της μοίρας
Mικρό πικρό πηγάδι κοκκινόμαυρο
Πηγάδι όπου κρυώνει η θύμηση!
Ω! μην κοιτάτε, ω μην κοιτάτε από πού του-
Aπό πού του ’φυγε η ζωή. Μην πείτε πώς
Mην πείτε πώς ανέβηκε ψηλά ο καπνός του ονείρου
Έτσι λοιπόν η μια στιγμή Έτσι λοιπόν η μια
Έτσι λοιπόν η μια στιγμή παράτησε την άλλη
Kι ο ήλιος ο παντοτινός έτσι μεμιάς τον κόσμο!
 

snhell – 2φΑ

                                               

"Τρόποι προσευχής "

 

Αγίου Συμεών του Νέου Θεολόγου
[Από τον λόγο "Περί των τριών τρόπων της προσευχής"]

…  Τρεις είναι οι τρόποι της προσοχής και της προσευχής, με τους οποίους η ψυχή ή υψώνεται ή γκρεμίζεται· υψώνεται όταν τους μεταχειρίζεται σε κατάλληλο καιρό, γκρεμίζεται όταν τους κατέχει παράκαιρα και ανόητα.
Η νήψη και η προσευχή είναι δεμένες όπως η ψυχή με το σώμα, και η μία χωρίς την άλλη δεν μπορεί να σταθεί… Πρώτα η νήψη αντιστέκεται στην αμαρτία, σαν εμπροσθοφυλακή, και κατόπιν ακολουθεί η προσευχή, η οποία θανατώνει παρευθύς και αφανίζει όλους εκείνους τους αισχρούς λογισμούς που εξουδετέρωσε πρωτύτερα η προσοχή· γιατί αυτή μόνη της δεν μπορεί να κάνει κάτι τέτοιο.

Της πρώτης προσευχής τα ιδιώματα είναι τα εξής:
Όταν κανείς στέκεται σε προσευχή και σηκώνει στον ουρανό τα χέρια και τα μάτια και τον νου του και σχηματίζει ο νους του θεία νοήματα και ουράνια κάλλη, ταξιαρχίες Αγγέλων και κατοικητήρια Αγίων και γενικά, όλα όσα άκουσε από τις Γραφές, αυτά στον καιρό της προσευχής τα συναθροίζει στον νου του και παρακινεί την ψυχή του σε θείο πόθο, ατενίζοντας σταθερά στον ουρανό, και μερικές φορές χύνοντας και δάκρυα από τα μάτια του, με αυτό τον τρόπο λίγο-λίγο υπερηφανεύεται η καρδιά του και επαίρεται, και του φαίνεται πως αυτά που γίνονται είναι από χάρη θεϊκή προς παρηγοριά του, κι εύχεται να βρίσκεται πάντοτε σε τέτοια εργασία.

Όλα αυτά είναι σημάδια της πλάνης, γιατί το καλό δεν είναι καλό, όταν δε γίνει με τρόπο καλό. Αν λοιπόν ένας τέτοιος άνθρωπος αποσυρθεί σε άκρα ησυχία, είναι αδύνατο να μην τρελαθεί· κι αν τύχει να μην πάθει κάτι τέτοιο, όμως είναι αδύνατο να αποκτήσει τις αρετές ή να φτάσει στην απάθεια. Με τούτο τον τρόπο πλανήθηκαν κι εκείνοι που βλέπουν φως αισθητά και νιώθουν κάποιες ευωδίες με την όσφρησή τους κι ακούνε φωνές κι άλλα πολλά παρόμοια. …

Η δεύτερη προσευχή είναι η εξής.
Όταν ο νους συνάγει τον εαυτό του από όλα τα αισθητά και φυλάγεται από τις εξωτερικές αισθήσεις και συνάγει όλους τους λογισμούς, αλλά χωρίς να το καταλαβαίνει πορεύεται μάταια· και πότε εξετάζει τους λογισμούς του, πότε προσέχει στα λόγια της ικεσίας που λέει προς τον Θεό· κι άλλοτε επαναφέρει στον εαυτό του τους λογισμούς που αιχμαλωτίστηκαν, ενώ άλλοτε, αφού κυριεύθηκε ο ίδιος από κάποιο πάθος, αρχίζει πάλι με βία να επιστρέφει στον εαυτό του.

Έχοντας τούτο τον πόλεμο, δεν είναι δυνατό να ειρηνέψει αυτός ποτέ ή να λάβει τον στέφανο της νίκης. Γιατί ο τέτοιος άνθρωπος μοιάζει μ' εκείνον που κάνει πόλεμο μέσα στη νύχτα, ο οποίος ακούει τις φωνές των εχθρών και δέχεται πληγές από αυτούς, μα δεν μπορεί να δει καθαρά ποιοι είναι και από πού ήρθαν και πώς και γιατί τον πληγώνουν, επειδή το σκότος που έχει στον νου του προξενεί αυτή τη ζημία, και δεν είναι δυνατό ποτέ να γλυτώσει όποιος κάνει αυτόν τον πόλεμο από τους νοητούς εχθρούς του που τον συντρίβουν. …
Όμως η δεύτερη προσευχή είναι καλύτερη από την πρώτη, όπως η νύχτα με πανσέληνο από τη νύχτα χωρίς άστρα και φεγγάρι.

Ιδού αρχίζομε να μιλάμε περί της τρίτης προσευχής.
Αυτή είναι πράγμα παράδοξο και δυσκολοερμήνευτο· και σ' εκείνους που την αγνοούν, όχι μόνο είναι δυσκολοκατάληπτη, αλλά σχεδόν και απίστευτη, επειδή δεν συναντάται στους πολλούς· και καθώς νομίζω, αυτό το καλό έφυγε από μας μαζί με την υπακοή.
Γιατί η υπακοή απαλλάσσει τον εραστή της από τις επιδράσεις του παρόντος πονηρού κόσμου και τον ελευθερώνει από μέριμνες και εμπαθείς προσκολλήσεις και τον κάνει πρόθυμο και άοκνο στον ζητούμενο σκοπό του, αν βέβαια αυτός έχει βρει απλανή οδηγό.

Από ποια πρόσκαιρα δηλαδή, θα νικηθεί ο νους εκείνου που με την υπακοή νεκρώθηκε, για κάθε εμπαθή προσκόλληση στον κόσμο ή το σώμα του;
Ή από ποια μέριμνα μπορεί να δεσμευθεί εκείνος που ανέθεσε κάθε μέριμνα της ψυχής και του σώματός του στον Θεό και στον πνευματικό του πατέρα και δεν ζει πλέον για τον εαυτό του, ούτε επιθυμεί να είναι αρεστός σε ανθρώπους;
Από αυτά, οι νοητές περικυκλώσεις των αποστατών δαιμόνων, οι οποίες σαν σχοινιά σύρουν το νου σε πολλούς και διάφορους λογισμούς, διαλύονται· και τότε ο νους μένει ελεύθερος και πολεμά με εξουσία και ερευνώντας τους λογισμούς των δαιμόνων τους αποδιώχνει με επιτηδειότητα και προσφέρει με καθαρή καρδιά τις προσευχές του στον Θεό.
Αυτή είναι η αρχή της μοναχικής πολιτείας, κι όσοι δεν κάνουν τέτοια αρχή μάταια κοπιάζουν.

Η αρχή τώρα της τρίτης προσευχής δεν είναι να κοιτάζει κανείς στον ουρανό και να σηκώνει τα χέρια του και να συνάγει τους λογισμούς και να ζητά βοήθεια από τον ουρανό· αυτά, καθώς είπαμε, είναι ιδιώματα του πρώτου τρόπου της πλάνης.
Μήτε πάλι, όπως στη δεύτερη προσευχή, ο νους αρχίζει να φυλάγεται από τις έξω αισθήσεις του και να μη βλέπει τους εσωτερικούς εχθρούς.
Γιατί ένας τέτοιος βάλλεται από τους δαίμονες, μα δε βάλλει εναντίον τους· πληγώνεται, και δεν το ξέρει· πιάνεται αιχμάλωτος, και δεν μπορεί να αμυνθεί σ' αυτούς που τον αιχμαλωτίζουν πάντοτε οι αμαρτωλοί (δαίμονες) σχεδιάζουν κακά πίσω από την πλάτη του ή μάλλον μπροστά στα μάτια του και τον κάνουν κενόδοξο και υπερήφανο.

Αλλά αν συ θέλεις να κάνεις αρχή αυτής της φωτογεννήτρας και τερπνής εργασίας, βάλε πρόθυμα αρχή ως εξής:
Ύστερα από την τέλεια υπακοή που ο λόγος περιέγραψε πρωτύτερα, χρειάζεται να κάνεις και όλα σου τα έργα με συνείδηση καθαρή, γιατί χωρίς υπακοή ούτε καθαρή συνείδηση υπάρχει.
Και τη συνείδησή σου πρέπει να τη φυλάγεις, πρώτον απέναντι στον Θεό· δεύτερον, απέναντι στον πνευματικό σου πατέρα· και τρίτον, απέναντι στους ανθρώπους και τα πράγματα του κόσμου.

Απέναντι στον Θεό οφείλεις να φυλάξεις τη συνείδησή σου, έτσι ώστε να μην κάνεις εκείνα που ξέρεις πως δεν αναπαύουν τον Θεό, μήτε του αρέσουν.
Απέναντι στον πνευματικό σου πατέρα, ώστε να κάνεις όλα εκείνα που σου λέει σύμφωνα με τον σκοπό του, χωρίς να προσθέτεις ή να παραλείπεις.
Απέναντι στους ανθρώπους πρέπει να φυλάγεις τη συνείδηση, ώστε να μην κάνεις στον άλλο εκείνα που εσύ μισείς, και στα πράγματα του κόσμου πάλι οφείλεις να φυλάγεσαι από την μη ορθή χρήση σε κάθε περίπτωση, και στο φαγητό και στο ποτό και στην ενδυμασία· και γενικά, όλα πρέπει να τα κάνεις σαν να ήσουν μπροστά στον Θεό, χωρίς να σε ελέγχει σε κάτι η συνείδησή σου.

[Ο Λόγος θεωρείται αμφίβολο αν είναι του αγίου Συμεών του Νέου Θεολόγου.
Βλ. Φιλοκαλία, τόμος Δ', σελ. 12, εισαγωγικά σχόλια.
Εδώ παρατίθεται σε νέα μετάφραση, απ' ευθείας από το πρωτότυπο κείμενο, το οποίο εκδόθηκε το 1927 από τον I. Hausherr στο Orientalia Christiana 36]

paterikakeimena – 2φΑ

                                                  

"Καρδιά και πνεύμα "

 

Τζιμ Φόρεστ  -  Η πνευματική ζωή και η ανάγκη
[Ποιμαντική Σκέψη της εβδομάδος]

Το θέμα της αληθινής της κλήσης εκκρεμούσε ακόμη στη ζωή της Μαρίας Σκομπτσόβα.
Άρχισε να οραματίζεται ένα καινούργιο είδος κοινωνίας, «μισο-μοναστικό και μισο-αδελφικό», το οποίο θα συνδύαζε την πνευματική ζωή με την υπηρεσία σ' αυτούς που το είχαν ανάγκη, αποδεικνύοντας στην πορεία ότι «η ελεύθερη Εκκλησία μπορεί να κάνει θαύματα».

0 Μητροπολίτης Αντώνιος του Σουρόζ, εκείνη την εποχή ήταν λαϊκός και σπούδαζε ιατρική στο Παρίσι. Εκεί ένας φίλος του διηγήθηκε την εξής ιστορία για την αγία Μαρία, την οποία μετά διηγιόταν στο ποίμνιό του:

«Η Λίζα (το όνομά της πριν τη μοναχική κουρά) πήγε στο εργοστάσιο χαλυβουργικής στο Κρεσώ, όπου εργάζονταν Ρώσοι εμιγκρέδες.
Εκεί, τους ανακοίνωσε ότι επρόκειτο να κάνει μια σειρά ομιλιών για τον Ντοστογιέφσκι.
"Δεν έχουμε ανάγκη το Ντοστογιέφσκι", της είπαν, "όταν τα σεντόνια μας χρειάζονται σιδέρωμα, τα σπίτια μας θέλουν καθάρισμα, τα ρούχα μας είναι σε άθλια κατάσταση και πρέπει να μανταριστούν - κι εσύ, μας φέρνεις τον Ντοστογιέφσκι!.."

Τότε εκείνη απάντησε: "Εντάξει. Αν αυτά είναι που έχετε ανάγκη, ας αφήσουμε τον Ντοστογιέφσκι στην ησυχία του".
Και για επτά μέρες καθάριζε δωμάτια, έραβε, μπάλωνε, σιδέρωνε, έπλενε.
Όταν τέλειωσε όλες αυτές τις δουλειές, της ζήτησαν να τους μιλήσει για τον Ντοστογιέφσκι.

»Αυτό μου έκανε μεγάλη εντύπωση, είπε ο φίλος στον Αντώνιο, γιατί δεν είπε:
"Δεν ήρθα εδώ για να σας σιδερώσω ή να καθαρίσω τα δωμάτιά σας.
Δεν μπορείτε να το κάνετε αυτό μόνοι σας;"
Αλλά ανταποκρίθηκε άμεσα, και μ' αυτό τον τρόπο κέρδισε τις καρδιές και το πνεύμα αυτών των ανθρώπων».

 

πΖ – 2φΑ

                                                           

"Έλληνες και Φιλέλληνες "

 

ΜΕΓΑΡΟ ΜΟΥΣΙΚΗΣ ΑΘΗΝΩΝ
ΑΙΘΟΥΣΑ ΧΡΗΣΤΟΣ ΛΑΜΠΡΑΚΗΣ

ΔΕΥΤΕΡΑ 17 ΟΚΤ. 2022 – ΩΡΑ 20:30΄

 

 

 

megaron – εισιτήρια

2φΑ

                                                                                        

"Θάρρος, παιδί μου.. "

-  Άγιος Λουκάς Κριμαίας
[από ανέκδοτες επιστολές του Αγίου]

Θυμήσου, θυμήσου αγαπημένο μου παιδί, όλα τα συμβάντα της ζωής μας είναι μέρος της παντελώς άγνωστης οικονομίας του Θεού.

Τώρα δεν καταλαβαίνουμε τη σημασία τους, αλλά πιο αργά θα τα καταλάβουμε.
Τώρα αισθανόμαστε ότι είμαστε αδικημένοι και λοιδορούμενοι.
Αργότερα θα καταλάβουμε, ότι από τα πάντα θα μπορούσαμε να έχουμε ένα τεράστιο όφελος: τον ταπεινό λογισμό.

Εσύ τώρα, να προσπαθήσεις να πλησιάσεις τον Θεό όσο πιο πολύ μπορείς, με την προσευχή και την άσκηση. Τήρησε τον κανόνα που σου έχει δώσει ο πνευματικός σου και προσπάθησε να αισθανθείς τον Θεό.

Κάνε οτιδήποτε για να Τον ζήσεις να Τον βάλεις στην καρδιά σου.
Να μαλακώσει η καρδούλα σου, παιδί μου, από το άγγιγμα της χάρης, κάθε στιγμή όταν σκέφτεσαι πόσο πολύ σε αγαπάει ο Θεός και πόσο σε προστάτεψε από τον ψυχικό θάνατο, προστατεύοντας σε από τις βρωμιές που φέρνουν οι δαίμονες στο μυαλό των ανθρώπων...

Ο γλυκύτατος Ιησούς να είναι πάντα στις σκέψεις σου, να είναι ένα λιμάνι στο οποίο θα επανέρχεσαι ξανά και ξανά... Επίσης μη διστάσεις να καλείς την Παναγία σε βοήθεια όποτε έχεις ανάγκη και όχι μόνο.

Να συνεχίσεις τον δρόμο σου με θάρρος με πολύ θάρρος.
Χάρισε τη καρδιά σου στο Κύριο και Εκείνος θα της δώσει όλες τις βιταμίνες και όλη την ενέργεια που χρειάζεται για να μη καταρρεύσει.
Τίποτε να μην σου φαίνεται δύσκολο.

Κάποιος Άλλος αδερφέ, κυβερνάει το σύμπαν και όχι οι μεγάλοι του κόσμου τούτου...
Θάρρος, θάρρος.., το βλέμμα ψηλά και θα δεις τον Κύριο, όταν θα κλάψεις, όταν θα ψάξεις με λαχτάρα, όταν θα ματώσεις, ίσως θα Τον δεις, πώς σου απλώνει τον στέφανο με το Αγαπητικό και Παρηγορητικό χέρι Του.
Μη θλίβεσαι, μην λυπάσαι πιο πολύ από όσο πρέπει, γιατί έτσι δίνεις δικαιώματα στον πονηρό να σε χτυπάει με δύναμη...

Κάνε την καρδιά σου μοναστήρι. Χτύπα εκεί το σήμαντρο, κάλεσε εκεί για αγρυπνία, θυμίασε και ψιθύρισε ακατάπαυτα προσευχές.
Ο Θεός είναι δίπλα σου... "

 

inannth – 2fA

                                                                 

"Τό πλέον οὐσιῶδες "

 

-  Άγιος Σιλουανός ο Αθωνίτης
«Ἡ ἀληθής ἐλευθερία εἶναι ἡ διαρκής διαμονή ἐν τῷ Θεῷ»

Ὁ ἐχέφρων ὑποτακτικὸς ἢ ἐξομολογούμενος, ἰδοὺ πῶς συμπεριφέρεται πρὸς τὸν πνευματικό: Ἐκθέτει ἐν ὀλίγοις τὸ πλέον οὐσιῶδες περὶ τοῦ λογισμοῦ ἢ τῆς καταστάσεως αὐτοῦ καὶ κατόπιν ἀφήνει τὸν πνευματικὸν ἐλεύθερον.

Ὁ πνευματικός, προσευχόμενος ἀπὸ τῆς πρώτης στιγμῆς τῆς συναντήσεως, ἀναμένει φωτισμὸν ἐκ τοῦ Θεοῦ, καὶ ἐὰν αἰσθάνηται ἐν τῇ ψυχῇ αὐτοῦ «πληροφορίαν», τότε δίδει τὴν ἀπάντησιν, τὴν ὁποίαν καὶ δέχονται ὡς τελικήν.

Διότι, ἐὰν ὁ ἐξομολογούμενος παραβλέψη τὸν «πρῶτον λόγον» τοῦ πνευματικοῦ, τότε συγχρόνως θὰ μειωθῆ ἡ ἐνέργεια τοῦ μυστηρίου καὶ ἡ ἐξομολόγησις δυνατὸν νὰ μεταβληθῆ εἰς ἁπλὴν ἀνθρωπίνην συζήτησιν”.

 

nektar - 2φΑ

                                                      

"Χάιντι "

 

-  Ένας ύμνος στη δύναμη της φιλίας και στην αγάπη της φύσης

Η παιδική σειρά κινουμένων σχεδίων Χάιντι αφηγείται τα παιδικά χρόνια ενός ορφανού κοριτσιού που μεγαλώνει στις ελβετικές Άλπεις μαζί με τον κτηνοτρόφο παππού της, σκορπώντας τη χαρά και την αισιοδοξία σε όσους βρίσκονται γύρω της.

Το ομώνυμο κλασικό παιδικό μυθιστόρημα της Ελβετίδας Johanna Spyri,  στο οποίο βασίστηκε η τηλεοπτική σειρά, είχε δημοσιευθεί σε δύο τόμους το 1880-81 και μεταφράστηκε σε περισσότερες από 50 γλώσσες.

Η ιστορία της Χάιντι:
«Η Χάιντι ήταν ενός έτους όταν πέθαναν οι γονείς της.
Στα 5 της η θεία της Ντέτε την πηγαίνει να ζήσει με τον παππού της, ο οποίος ζει στο βουνό απομονωμένος με τις κατσίκες του.
Παρέα με τον παππού και το μικρό βοσκό Πέτερ, ανακαλύπτει τις ομορφιές της φύσης και μαθαίνει να επικοινωνεί με τα ζώα.

Η θεία Ντέτε όμως κάποτε επιστρέφει, παίρνει τη Χάιντι στην Φρανκφούρτη και την τοποθετεί στο σπίτι του πλούσιου εμπόρου Ζέσεμαν.
Αυτός αναζητά μια ψυχοκόρη για να κάνει παρέα στην κόρη του Κλάρα, η οποία για κάποιον ανεξήγητο λόγο αδυνατεί να περπατήσει.
Αν και τα δύο κορίτσια αναπτύσσουν αδελφική φιλία, η Χάιντι πάντα νοσταλγεί τη ζωή στο χωριό κι έτσι επιστρέφει στις Άλπεις.

Ο παππούς πιάνει ένα σπίτι στο χωριό, ώστε η μικρή να παρακολουθήσει το σχολείο.
Με το τέλος της σχολικής χρονιάς επιστρέφουν στην αγροικία, όπου δέχονται επίσκεψη από την Κλάρα. Χάιντι, Κλάρα και Πέτερ περνούν μαζί το καλοκαίρι στο βουνό.
Προς το τέλος των διακοπών η Κλάρα καταφέρνει να σταθεί στα πόδια της.
Η ιστορία κλείνει με την Κλάρα να επιστρέφει στην Φρανκφούρτη και τους Χάιντι και Πέτερ να ονειρεύονται το επόμενο καλοκαίρι.»

Η σειρά, σε σκηνοθεσία του Ισάο Τακαχάτα και σχεδιασμό χώρων-τοπίων του Χαγιάο Μιγιαζάκι έκανε πρεμιέρα στην ιαπωνική τηλεόραση στις 6 Ιανουαρίου του 1974 και αποτελούνταν από 52 εβδομαδιαία επεισόδια.
Στη συνέχεια προβλήθηκε μεταγλωττισμένη σε δεκάδες χώρες.
Στην Ελλάδα η σειρά προβλήθηκε το 1982 και σε επανάληψη το 1983.

Όταν κυκλοφόρησε η σειρά, έκανε μεγάλη εντύπωση η εργασία του Μιγιαζάκι στην πιστή αναπαράσταση κτηρίων και τοπίων, τόσο στις Άλπεις όσο και στην Φρανκφούρτη.
Ο σχεδιαστής είχε επισκεφτεί τις περιοχές μαζί με τον Τακαχάτα και είχαν τραβήξει χιλιάδες φωτογραφίες, στις οποίες βασίστηκαν για να δημιουργήσουν το περιβάλλον όπου εκτυλίσσεται η ιστορία.

Η περιοχή όπου διαδραματίστηκαν οι περιπέτειες της Χάιντι ονομάζονται σήμερα Heidiland – για τουριστικούς λόγους – και δέχεται πολλούς επισκέπτες.

Κέντρο της ιστορίας είναι το Μάιενφελντ, μια κωμόπολη στα σύνορα της Ελβετίας με το Λίχτενσταϊν. Εκεί ζούσε η Χάιντι με τη θεία Ντέτε.
Το χωριό βρίσκεται σχετικά κοντά στο Μάιενφελντ, με το οποίο το συνδέει ένας καρόδρομος. Η αγροικία του παππού βρίσκεται αρκετά έξω και ψηλότερα από το χωριό, στα όρια της αλπικής ζώνης.

Το 2015 η ιστορία της Χάιντι μεταφέρθηκε και στη μεγάλη οθόνη σε μια ταινία για όλη την οικογένεια, με τους Μπρούνο Γκαντζ, Ανούκ Στέφεν και Ιζαμπέλ Οτμάν.

 

dinfo – 2φΑ

                                                        

"Ζηλωτής Θεός "

 

Αγ. Διονύσιος Αρεοπαγίτης - Ο εκστατικός, ερωτικός Θεός.
[Ποιμαντική Σκέψη της Εβδομάδος]

Ο θείος έρωτας είναι εκστατικός, αφού δεν επιτρέπει στους εραστές ν’ ανήκουν στον εαυτό τους, αλλά τους παραδίνει στους ερωμένους τους.

Ας τολμήσουμε να πούμε και τούτο για χάρη της αλήθειας, ότι και Αυτός ο Αίτιος των όλων, εξαιτίας του καλού και αγαθού έρωτα για όλα, από την υπερβολή της ερωτικής αγαθότητας, βγαίνει έξω από τον εαυτό Του με τις πρόνοιές Του για όλα τα όντα.

Και θέλγεται κατά κάποιον τρόπο, από την αγαθότητα και την αγάπη και τον έρωτα, και από εκεί που είναι πάνω απ’ όλα και απ’ όλα απείρως ψηλότερα, κατεβαίνει σε όλα, με εκστατική δύναμη υπερούσια, χωρίς να εξέρχεται ουσιωδώς από τον εαυτό Του.

Γι' αυτό και εκείνοι που ξέρουν πολύ καλά τα θεία, Τον ονομάζουν ζηλωτή, επειδή έχει πολύ και αγαθό έρωτα προς τα όντα, και η ερωτική επιθυμία Του διεγείρει τον ζήλο Του και Τον αποδεικνύει ζηλωτή· κι εκείνα που Τον επιθυμούν, έχουν ζήλο προς Αυτόν, και Αυτός δείχνει ζήλο προς εκείνα, για τα οποία προνοεί.

 

πΖ – 2φΑ

                                                          

"Ξένος και παρεπίδημος "

 

-  Γέροντας Γερμανός Σταυροβουνιώτης

«Ποτέ σου μη ζητήσεις αξιώματα.
Ποτέ σου μη ζητήσεις τιμές από τον κόσμο.
Ποτέ σου μη ζητήσεις να ακουστεί το όνομά σου.

Να ’σαι πάντα αφανής, άγνωστος στους πολλούς τόσο, ώστε ει δυνατόν, να μη σε ξέρει κανένας. Και τότε θα σε ξέρει ο Θεός.
Εάν ο Θεός θέλει να σε φανερώσει, δεν ευθύνεσαι εσύ.

Μόνο εσύ, να μη φροντίζεις να φανείς ότι είσαι έτσι και έτσι, ότι τάχα δηλαδή έχεις αρετή, είσαι άξιος κλπ.
Να ζεις με αφάνεια, σαν ξένος και παρεπίδημος, «ως ο αλλόγλωσσος εν ετερογλώσσοις εν γνώσει καθήμενος», όπως λέγει ο Άγιος Ιωάννης της Κλίμακος.

Να μην αποκτήσεις ποτέ σου παρρησία, να μη θέλεις να φαίνεσαι πως κάτι είσαι.

Και τέλος, να μην έχεις ποτέ, μα ποτέ σου μνησικακία, ούτε ακόμη με τον χειρότερό σου εχθρό. Αλλά αντίθετα, να παρακαλείς τον Θεό να τους συγχωρήσει όλους, να συγχωρήσει όλο τον κόσμο». 

 

impantokratoros – 2fA

                                                   

"Ο καιρός των παιγνιδιών "

-  ΡΑΜΠΙΝΤΡΑΝΑΘ ΤΑΓΚΟΡ
GITANJALI - "ΛΥΡΙΚΑ ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ" 

97

Όταν παίζαμε μαζί, σαν ήμουνα μικρός,
ποτέ δεν ρώτησα ποιος ήσουν.
Ούτε δισταγμούς, ούτε φόβο γνώριζα.
Σαν το ρέμα ήταν ορμητική η ζωή μου.

Πρωί πρωί, σαν φίλος θαρρετός με ξυπνούσες
και τρέχοντας,
από λιβάδι σε λιβάδι ηλιόλουστο με καλούσες.

Εκείνον τον καιρό δεν αναρωτιόμουν να γνωρίσω
τη σημασία των τραγουδιών που μου ’λεγες.
Μονάχα η φωνή μου επαναλάμβανε χαρούμενη τις μελωδίες
κ' η καρδιά μου με σκιρτήματα ακολουθούσε τον ρυθμό τους.

Μα, τώρα που πέρασε ο καιρός των παιγνιδιών,
ποια είναι αυτή η ξαφνική οπτασία;
— Το σύμπαν
κι' όλα τ' αστέρια σιωπηλά και με βαθιά ευλάβεια,
στα θεία πόδια Σου κρατούν τα βλέμματα τους
χαμηλωμένα.

2φΑ

                                                   

"Μικρασία "

 

-  Όσο σε θυμάμαι, ζεις…

ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟ ΣΤΑΔΙΟ
Σάββατο, 8 Οκτωβρίου 2022, 7.30΄ μμ

 
Ηλίας Λιαμής,
Πρόεδρος Επιτροπής Καλλιτεχνικών εκδηλώσεων Εκκλησίας της Ελλάδος

 
«Λαοί που ξεχνούν το παρελθόν, δεν έχουν μέλλον.
Γι' αυτό και η Μικρασιατική καταστροφή, αν και μας πονά, δεν πρέπει να ξεχαστεί.

Η Μικρασία δεν είναι μόνον γη, δεν είναι μόνον χώματα και πέτρες.
Η Μικρασία είναι η μάνα που γέννησε τον νεοελληνικό πολιτισμό.
Είναι η βαθιά λίμνη, στην οποία συναντήθηκαν δύο μεγάλα ποτάμια:
Ο αρχαίος Ελληνικός πολιτισμός και η χριστιανική μας πίστη.

Μικρασία είναι μαζί η αρχοντιά και η ευσέβεια, η καλαισθησία και το μέτρο, η αγάπη για μόρφωση και η πίστη στα θαύματα.
Μικρασία είναι η δύναμη της φυλής μας, η οποία μέσα σε μια νύχτα τά 'χασε όλα, αλλά σύντομα πρόκοψε και ανάστησε παιδιά κι εγγόνια, πλουτίζοντας τη νέα της πατρίδα με πνευματικότητα, πολιτισμό, αλλά και πλούτο.

Νέα παιδιά βρίσκονται και σήμερα μπροστά μας και περιμένουν από μας τις αξίες του Μικρασιάτικου Ελληνισμού, τις ρίζες του γένους μας, που θα κρατήσουν σταθερό το πηδάλιο της ζωής τους σε καιρούς ανατροπών και λησμονιάς της ιστορίας και των προγόνων τους.

Σε αυτά τα παιδιά και τους νέους, η Εκκλησία της Ελλάδος θέλησε να δώσει την ευκαιρία να χαρούν, αλλά και να θυμηθούν, να συναντηθούν μεταξύ τους, να συναντηθούν όμως και με την ιστορία, αυτή τη φορά όχι διαβάζοντας, αλλά χορεύοντας και τραγουδώντας.»

 

ticketservices– youtube

2fA

"Διαβεβαίωση "

 

-  Κάλλιστος Ware  (1934 – 24.08.2022)
[O πρώτος Βρετανός μετά το Μεγάλο Σχίσμα του 11ου αιώνα, που χρίσθηκε
επίσκοπος στην Ορθόδοξη Εκκλησία, όταν έγινε τιτουλάριος Eπίσκοπος
της Διοκλείας του Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως, το 1982]

«Η πίστη στον Θεό δεν είναι καθόλου ίδια με το είδος της λογικής βεβαιότητας, που επιτυγχάνουμε στην ευκλείδεια γεωμετρία.
Ο Θεός δεν είναι το συμπέρασμα μιας διαδικασίας συλλογισμού, η λύση ενός μαθηματικού προβλήματος.

Το να πιστεύουμε στον Θεό δεν σημαίνει ότι αποδεχόμαστε τη δυνατότητα της ύπαρξής του, επειδή μας έχει “αποδειχθεί” με κάποιο θεωρητικό επιχείρημα, αλλά είναι να εμπιστευόμαστε Αυτόν που γνωρίζουμε και αγαπάμε.

Η πίστη δεν είναι η υπόθεση πως κάτι μπορεί να είναι αλήθεια, αλλά η διαβεβαίωση ότι Κάποιος είναι εδώ».

«Βλέπουμε ότι δεν είναι καθήκον του Χριστιανισμού να δώσει εύκολες απαντήσεις σε κάθε ερώτηση, αλλά να μας κάνει να συνειδητοποιήσουμε σταδιακά ένα μυστήριο.
Ο Θεός δεν είναι τόσο το αντικείμενο της γνώσης μας όσο η αιτία του θαύματός μας».

«Η παράδοση δεν είναι μια προστατευτική, συντηρητική αρχή.
Είναι, πρωτίστως, η αρχή της ανάπτυξης και της αναγέννησης…
Παράδοση είναι η διαρκής παρουσία του Αγίου Πνεύματος και όχι μόνο η μνήμη των λέξεων»

[Από το έργο του, «Ορθόδοξος Δρόμος»]

πΖ – 2φΑ

                                                           

"Κοίτα και δες, άκου.. "

 

Κάλλιστος Ware  -  Πνευματική αφύπνιση
[Επταήμερο αφιέρωμα από την "Ποιμαντική Σκέψη" -7]

Το πνευματικό ταξίδι ξεκινά με την αφύπνιση της καρδιάς, την πνευματική αφύπνιση.
Όλες οι παραδόσεις, θρησκείες, χριστιανικές και μη, συμφωνούν ότι το πρώτο βήμα στο πνευματικό ταξίδι είναι το ξύπνημα.
Επιτρέψτε μου να σας δώσω μία εικόνα αφύπνισης.
Η εικόνα μου προέρχεται από την Παλαιά Διαθήκη, στην Έξοδο, κεφάλαιο 3ο, «Ο Μωυσής στη φλεγόμενη βάτο».

Ο Μωυσής, περπατώντας στην έρημο, βλέπει έναν θάμνο να καίγεται, να καίγεται μεν, αλλά να μην κατακαίγεται, και τούτο εξήψε τη φαντασία του.
Γύρισε να κοιτάξει, και τότε του μίλησε η φωνή τον Θεού.
Ο Θεός είπε δύο πράγματα στον Μωυσή. Πρώτα από όλα: «Βγάλε τα παπούτσια σου».

Οι Έλληνες Πατέρες το ερμηνεύουν με έναν συμβολικό τρόπο: τα παπούτσια, λένε, είναι φτιαγμένα από το δέρμα των νεκρών ζώων.
Έτσι, το δερμάτινο παπούτσι δηλώνει κάτι άψυχο, νεκρό.
Τοιουτοτρόπως, η εντολή τον Θεού στη φλεγόμενη βάτο σημαίνει «αποδίωξε τη νεκρότητα της ανίας, της υπερ-εξοικείωσης», δηλαδή «σύνελθε!»
Ελευθέρωσε τον εαυτό σου από ο,τιδήποτε άψυχο, ασήμαντο, μηχανικό, συνηθισμένο.
Άνοιξε τα μάτια σου, καθάρισε τις θύρες της αντίληψής σου.

Κοίτα και δες, άκου. Έτσι κατανοείται η αφαίρεση των παπουτσιών.

Έπειτα είπε ο Θεός ένα δεύτερο πράγμα στον Μωυσή:
«Το μέρος που στέκεσαι, είναι τόπος άγιος».
Τι συμβαίνει, όταν έρχεσαι εις εαυτόν και βγάζεις τα παπούτσια και περπατάς ξυπόλυτος;
Το πρώτο πράγμα που συμβαίνει, είναι ότι ανανεώνεις την αίσθηση της αμφισβήτησης.
Με τα λόγια τον Πλάτωνα: «Η αρχή της αλήθειας είναι η αμφισβήτηση των πραγμάτων».

Όταν περπατάς ξυπόλυτος, γίνεσαι ευαίσθητος -με έναν τρόπο που δεν ήσουν μέχρι τότε- στην αίσθηση της γης κάτω από τα πόδια σου, νιώθεις τα φυλλαράκια του χορταριού.
Επομένως, το αποτέλεσμα της αφαίρεσης των παπουτσιών είναι ότι ζωντανεύεις, ότι η γη ζωντανεύει, ότι βιώνεις το περιβάλλον ως ζωτικό και ζωντανό.

Γεύεσαι τον κόσμο γύρω σου ως κάτι ιερό.
Κάθε άνθρωπος, κάθε πράγμα μεσολαβεί στη θεία παρουσία.
Γίνεται ένα μυστήριο, ένα μέσο επικοινωνίας με τον ζώντα Θεό.
Αν βγάλουμε τα παπούτσια μας πνευματικά, τότε βλέπουμε ότι ο κόσμος γύρω μας δεν είναι πια νεκρή ύλη, αλλά ζώσα παρουσία.

Εδώ λοιπόν μας παρέχεται μια εικόνα του τι σημαίνει ξύπνημα: βγάλε τα παπούτσια σου, το μέρος που πατάς, είναι ιερό.
Ο Θεός είναι εδώ.

 

πΖ – 2φΑ

                                                      

- ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ 2022

 

ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ

Να υπάρχεις, σημαίνει να είσαι υφαντής με δάχτυλα που βλέπουν,
χτίστης που νοιάζεται για το φως και τον ελεύθερο χώρο.
γεωργός που νιώθει ότι κρύβει ένα θησαυρό
με κάθε σπόρο που σπέρνει·
ψαράς και κυνηγός που δείχνει συμπόνια για το ψάρι και το αγρίμι
που κυνηγά, αλλά μεγαλύτερη συμπόνια
για την πείνα και την ανάγκη του ανθρώπου.

Και πάνω απ' όλα, σας λέω τούτο: Θα 'θελα
να είστε ο καθένας από σας, κι όλοι μαζί,
σύντροφοι
στο σκοπό κάθε ανθρώπου,
γιατί έτσι μόνο μπορείτε να ελπίζετε πως θα πετύχετε
τους δικούς σας καλούς σκοπούς.

(G. Gibran)

2φΑ