Πέμπτη 29 Μαρτίου 2012

"Sea World San Diego"




Sea World San Diego!!!
 
Ένα υπερθέαμα που αξίζει!!! 
 



* Ηχεία, full screen και κλικ στο Super!











"Αζίζ Νεσίν - Σώπα, μη μιλάς"











ΣΩΠΑ, ΜΗ ΜΙΛΑΣ 



"Σώπα μη μιλάς, είναι ντροπή
κόψε τη φωνή σου, σώπασε επιτέλους
κι αν ο λόγος είναι ασήμι
είναι χρυσάφι η σιωπή."

Τα πρώτα λόγια που άκουσα από παιδί
έκλαιγα, γέλαγα, έπαιζα, μου λέγανε "σώπα".
Στο σχολείο μου κρύψαν την αλήθεια τη μισή,
μου λέγανε "εσένα τι σε νοιάζει; Σώπα!"

Με φιλούσε το πρώτο κορίτσι που ερωτεύτηκα
και μου έλεγε "κοίτα μην πεις τίποτα...,
σσσσ..., σώπα!
Κόψε τη φωνή σου και μη μιλάς, σώπαινε..."

Και αυτό βάσταξε μέχρι τα είκοσι μου χρόνια.
Ο λόγος του μεγάλου, η σιωπή του μικρού.
Έβλεπα αίματα στο πεζοδρόμιο, "Τι σε νοιάζει εσένα;"
μου λέγανε, "θα βρεις τον μπελά σου, σώπα".

Αργότερα φωνάζανε οι προϊστάμενοι "Μη χώνεις τη μύτη σου
παντού, κάνε πως δεν καταλαβαίνεις, σώπα"
Παντρεύτηκα, έκανα παιδιά, η γυναίκα μου ήταν τίμια κι εργατική
και ήξερε να σωπαίνει. Είχε μάνα συνετή που της έλεγε, "Σώπα".

Σε χρόνια δίσεκτα οι γονείς, οι γείτονες, με συμβουλεύανε
"Μην ανακατεύεσαι, κάνε πως δεν είδες τίποτα. Σώπα"
Μπορεί να μην είχαμε με δαύτους γνωριμίες ζηλευτές,
μ’ όλους όμως τους γείτονες, μας ένωνε το "Σώπα."

Σώπα ο ένας, σώπα ο άλλος, σώπα οι επάνω, σώπα οι κάτω,
σώπα όλη η πολυκατοικία και όλο το τετράγωνο.
Σώπα οι δρόμοι οι κάθετοι και οι δρόμοι οι παράλληλοι.
Κατάπιαμε τη γλώσσα μας.

Στόμα έχουμε και μιλιά δεν έχουμε.
Φτιάξαμε τον σύλλογο του "Σώπα" και μαζευτήκαμε πολλοί,
μία πολιτεία ολόκληρη
μια δύναμη μεγάλη, αλλά μουγκή!
Πετύχαμε πολλά, φτάσαμε ψηλά, μας δώσανε παράσημα,
τα πάντα κι όλα πολύ εύκολα, μόνο με το "Σώπα."

Μεγάλη τέχνη αυτό το "Σώπα"!
Μάθε το στη γυναίκα σου, στο παιδί, στην πεθερά σου
κι όταν νιώσεις ανάγκη να μιλήσεις
ξερίζωσε τη γλώσσά σου και κάν' την να σωπάσει.
Κόψε τη σύρριζα. Πέτα τη στα σκυλιά. Το μόνο άχρηστο όργανο
απ’ τη στιγμή που δεν το μεταχειρίζεσαι σωστά.
Δεν θα έχεις έτσι εφιάλτες, τύψεις κι αμφιβολίες.
Δεν θα ντρέπεσαι τα παιδιά σου και θα γλιτώσεις από τον βραχνά
να μιλάς χωρίς να μιλάς, να λες μόνο
"έχετε δίκιο, είμαι ένας σαν κι εσάς"

Αχ! Πόσο θα 'θελα να μιλήσω ο κερατάς, αλλά όχι
δεν θα μιλάς, θα γίνεις φαφλατάς, θα σαλιαρίζεις αντί να μιλάς.
Κόψε τη γλώσσα σου λοιπόν, κόψ' την αμέσως.
Δεν έχεις περιθώρια. Γίνε μουγκός.
Αφού δε θα μιλήσεις, καλύτερα να το τολμήσεις.
Κόψε τη γλώσσα σου.
για να είσαι τουλάχιστο σωστός στα σχέδια...

και στα όνειρα μου, ανάμεσα σε λυγμούς και σε παροξυσμούς
κρατώ σφιχτά τη γλώσσα μου, γιατί νομίζω πως θα ’ρθει η στιγμή
που δεν θα αντέξω και θα ξεσπάσω
και δεν θα φοβηθώ και θα ελπίζω
και την κάθε στιγμή το λαρύγγι μου θα γεμίζω με ένα φθόγγο,
με έναν ψίθυρο, με ένα τραύλισμα, με μια κραυγή που θα μου λέει
" ΜΙΛΑααααα!...."









Τρίτη 27 Μαρτίου 2012

"Ravel: Bolero"



Flash mob at Copenhagen Central Station
Copenhagen Phil playing Ravel's Bolero

 



Ξαφνική συγκέντρωση μουσικών στον κεντρικό σιδηροδρομικό σταθμό της Κοπεγχάγης!
Στις 2 Μαΐου 2011 η Φιλαρμονική της Κοπεγχάγης εξέπληξε τους διερχομένους
από τον κεντρικό σιδηροδρομικό σταθμό της πόλεως, ερμηνεύοντας το Μπολερό του Ραβέλ.

-  Ανοικτά ηχεία, click στην εικόνα και full screen!







Κυριακή 25 Μαρτίου 2012

"Υποστολή"




















ΥΠΟΣΤΟΛΗ



Οι σημαίες διπλώθηκαν
όπως αρμόζει
οι επιγραφές αφαιρέθηκαν
οριστικά
οι ανυπόμονες φιλοδοξίες
οι έντεχνες αναλύσεις
οι ευφυείς σχεδιασμοί
αρχειοθετήθηκαν προχείρως
στο παρελθόν

μείναμε σιωπηλοί
ο καθένας
με τα λύτρα εξαγοράς
των τραυμάτων του

αμήχανοι
με αισθητά μειωμένη επίγνωση
των εξελίξεων
σφίγγουμε μεταξύ μας τα χέρια
και ανταλλάσσουμε χαμόγελα -
ύστατη προσπάθεια διάσωσης
των ασταθών γραμμών
του προσώπου μας.









"Ο Ευαγγελισμός της Θεοτόκου"















Κυριακή 11 Μαρτίου 2012

"Βραδιάζει"

















ΒΡΑΔΙΑΖΕΙ


Η μετέωρη προσδοκία
στη δύση
διασπάται
σε πολύχρωμους κραδασμούς
πνοή περίσκεψης εισδύει
στους αρμούς των ονείρων

η σκόνη της ημέρας
αποσύρεται
στην κλίνη της αυτοκριτικής
η κοσμική αλληγορία
καταγράφει στον ουρανό
και στο πεπρωμένο μας
τις αιώνιες θέσεις της

το αύριο θα αναστηθεί
και πάλι
στην ύπαρξη μας
με το δικό του
σημερινό φως.


                                                   
                                             


Παρασκευή 9 Μαρτίου 2012

"Exhibition in Moscow"










Revival of Orthodoxy in Russia



Όταν δεις το βίντεο θα καταλάβεις τι ήμασταν κάποτε κι εμείς...
Θα καταλάβεις γιατί πολλοί από μας αγαπάμε τη Ρωσία
και γιατί τους θεωρούμε αδέρφι
a

Οι πνευματικοί δεσμοί
  είναι σπουδαιότεροι
  και από τους δεσμούς αίματος”
  Βλ. Πούτιν





 


“Η Ανάσταση της Ορθοδοξίας στη Ρωσία”.
Από το: http://logia-tou-aera.blogspot.com




Πέμπτη 8 Μαρτίου 2012

"Συμβουλή γάμου"










ΣΥΜΒΟΥΛΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΓΑΜΟ




- Γέροντα, έχω μια απορία απ' τη ζωή μου. Γιατί δεν παντρεύτηκα;

- Παιδί μου για να παντρευτείς και να ευτυχήσεις στο γάμο σου, πρέπει να πιστεύεις σε τρία πράγματα:

Πρέπει να πιστεύεις πρώτα στον άνθρωπο πού θα παντρευτείς, πρέπει να πιστεύεις οπωσδήποτε στον γάμο με αυτόν τον άνθρωπο και πρέπει να πιστεύεις πάνω απ’ όλα στον Θεό.

Και είναι ανάγκη να πιστεύεις και στα τρία, γιατί άμα δεν πιστεύεις στον άνθρωπο και στον γάμο ή δεν θα παντρευτείς καθόλου ή δεν θα παντρευτείς αυτόν τον άνθρωπο.

Αλλά πάλι αν δεν πιστεύεις στον Θεό, τότε όταν κλονιστεί ο γάμος σου από τις φουρτούνες της ζωής ή όταν κλονιστεί ο άλλος άνθρωπος για τον οποιονδήποτε λόγο, δεν θα έχεις ποιος να σε κρατήσει σταθερό και σε ποιον να απευθυνθείς για να στερεώσει ξανά αυτόν τον γάμο.

Γέροντας Αμβρόσιος Λάζαρης


Από το: http://apantaortodoxias.blogspot.com/











Κυριακή 4 Μαρτίου 2012

"Σήμερα"











ΣΗΜΕΡΑ



Μια μέρα διαφορετική

Δεν θα ολοκληρώσουμε
κάτι από χθες
δεν θα ξεκινήσουμε
καινούργιες υποθέσεις

όλα θα παραμείνουν
όπως είναι
προβλήματα, προγράμματα
υποχρεώσεις

χωρίς έννοιες και πίεση
χωρίς προτεραιότητες
θα ανοίξουμε παρένθεση
στα καθημερινά

Σήμερα
δεν θα ασχοληθούμε
με τίποτα

θα κοιταχτούμε μόνο
στα μάτια
και σιωπηλοί θα γιορτάσουμε
με δυο σταγόνες νερό
και πολλή αγάπη

τη μικρή φασολιά
που φύτρωσε προχθές
στη γλάστρα μας.











Κυριακή 26 Φεβρουαρίου 2012

"Ανάρτηση Θυρεών"










ΑΝΑΡΤΗΣΗ  ΘΥΡΕΩΝ



Περίτεχνα οικόσημα
σύμβολα και σημαίες
ύμνοι, ακόλουθοι
και τελετουργικά

περιστοιχίζουν
προσδιορίζουν
και επιβάλλουν
το μεγαλείο της εξουσίας

Οι ταγμένοι
να υπηρετήσουν τους θεσμούς
συγκινημένοι
στο όνομα και για την πρόοδο
πάντοτε του συνόλου

έχουν πλήρη συνείδηση
της αίγλης που τους περιβάλλει
της δόξας που εκπέμπει
ο θρίαμβος της προβολής

και δικαιώνουν
όσους αστάθμητα ταυτίζουν
με τη δική τους λάμψη

την άχρωμη υποταγή
της καθημερινής εντιμότητας.









Κυριακή 19 Φεβρουαρίου 2012

"Στον Νότο"
















ΣΤΟΝ ΝΟΤΟ


Όταν οι Καιροί ωριμάσουν
θα αφήσω πίσω τον Πολικό Αστέρα
θα κατηφορίσω στον Σταυρό
στις αμμουδιές του Αρχιπελάγους
στις πεταλιδωτές ατόλες
τα στιλπνά κοράλλια
στα πράσινα κρυστάλλινα νερά
θα αναζητήσω κάτι πολύτιμο
προσωπικά μοναδικό

Θα έχει πλαστεί με γεύση θάλασσας
πλατύφυλλες θωπείες
ζεστά γαλήνια χρώματα
και υποσχέσεις ολόχρυσου
γεμάτου φεγγαριού
Αμέσως θα το αναγνωρίσω
και ας μη μπορώ να υποθέσω
τι ακριβώς θα είναι...
- ένα σπάνιο όστρακο
ή ένα χαμόγελο.



Μ Ψ

                                                                                         


Παρασκευή 17 Φεβρουαρίου 2012

"Η μέλλουσα ζωή"

























Υπάρχει Ζωή μετά τη Γέννηση;


Ένα κείμενο άγνωστου συντάκτη, προερχόμενο από τη Γερμανία.



Στην κοιλιά της εγκύου, δύο έμβρυα συνομιλούν. Το ένα είναι σκεπτικιστής, το άλλο γεμάτο εμπιστοσύνη και πίστη.
Tο γεμάτο αμφιβολίες έμβρυο ρωτάει: "Και πιστεύεις πραγματικά σε μια ζωή μετά τη γέννηση;"

Το έμβρυο που πιστεύει, απαντά: "Ασφαλώς, ναι. Για μένα είναι απόλυτα βέβαιο ότι υπάρχει ζωή μετά τη γέννησή μου. Η ζωή εδώ, είναι μόνο για να μας μεγαλώνει, ώστε να μπορούμε να προετοιμάζουμε τους εαυτούς μας για τη ζωή μετά τη γέννησή μας, έτσι ώστε να είμαστε αρκετά δυνατά για ό,τι μας περιμένει μετά."

Ο μικρός σκεπτικιστής έχει εκνευριστεί: "Αυτό είναι αρκετά ανόητο. Δεν υπάρχει ζωή μετά τη γέννηση. Πώς θα έμοιαζε μια τέτοια ζωή, ούτως ή άλλως;"

Ο μικρός πιστός όμως, υποστηρίζει: "Δε γνωρίζω. Αλλά σίγουρα θα έχει πολύ περισσότερο φως από εδώ. Και ίσως να στεκόμαστε στα πόδια μας και να τρώμε με το στόμα μας!"

Το γεμάτο αμφιβολίες έμβρυο ξεσπάει: "Ένα μάτσο ανοησίες! Δεν υπάρχει τέτοιο πράγμα όπως το περπάτημα. Και φαγητό με το στόμα είναι πραγματικά μια εντελώς γελοία ιδέα – έχουμε τον ομφάλιο λώρο, που μας τροφοδοτεί αρκετά καλά, ήδη! Αυτό από μόνο του μας δείχνει ότι η ζωή μετά τη γέννηση είναι αδύνατη: ο ομφάλιος λώρος είναι πολύ κοντός!"

Ο μικρός πιστός παραμένει ακλόνητος: "Είναι όντως δυνατή. Απλά μπορεί να είναι λίγο διαφορετική από ό,τι είμαστε εδώ."

Ο μικρός σκεπτικιστής σιγά-σιγά χάνει την υπομονή του μπροστά σε τόση χαζομάρα: "Κανείς και εννοώ ποτέ κανείς, δεν ήρθε πίσω μετά τη γέννηση! Ρίξε μια ματιά σε αυτό: η γέννηση είναι απλά το Τέλος της Ζωής. Τελεία και παύλα. Και κάτι ακόμα για σένα και τα τρελά όνειρά σου: Η ζωή είναι μία μεγάλη σκοτούρα μέσα στο σκοτάδι, αυτό είναι!"

Ο μικρός πιστός δεν το αφήνει έτσι: "Το παραδέχομαι ότι δεν γνωρίζουμε πώς ακριβώς είναι η ζωή μετά τη γέννηση… αλλά σε κάθε περίπτωση εμείς θα δούμε τελικά τη μητέρα μας και αυτή θα μας φροντίσει."

Ο σκεπτικιστής γούρλωσε τα μάτια του: "Μητέρα! Πιστεύεις στη μητέρα; Είναι γελοίο! Με συγχωρείς, αλλά… πού είναι αυτή, θα ήθελα να σε ρωτήσω;"

Ο μικρός πιστός κάνει μια χειρονομία με το χέρι: "Αυτή είναι εδώ! Παντού γύρω μας. Ζούμε μέσα σ' αυτήν, καθώς και μέσω αυτής. Χωρίς αυτήν εμείς δεν θα ήταν δυνατόν να υπάρχουμε!"

Ο μικρός σκεπτικιστής δεν είναι δυνατόν τώρα να συγκρατηθεί: "Αυτό φτάνει πραγματικά το αποκορύφωμα της ανοησίας. Και για κανένα λόγο δεν μπορώ να δω πουθενά τη μητέρα σου. Ούτε ένα κομμάτι της – είναι αρκετά προφανές – διότι απλά: δεν υπάρχει!"

Το μικρό που πιστεύει, κουνάει το κεφάλι του και κλείνει τα μάτια: "Μερικές φορές, όταν είμαστε πολύ ήσυχα, την ακούω να τραγουδά. Ή να χαϊδεύει τον κόσμο μας. Νιώθω και έχω την αίσθηση και πιστεύω σταθερά, ότι η γέννηση είναι ένα μεγάλο νέο ξεκίνημα!"


Από e-mail και angelsmell.blogspot.com










Τετάρτη 15 Φεβρουαρίου 2012

"August Rodin"






August Rodin   [1840 – 1917]


Ο μεγάλος Γάλλος γλύπτης Αύγουστος Ροντέν, γράφει στη διαθήκη που απηύθυνε
στους νέους καλλιτέχνες:
«Το σπουδαιότερο είναι να συγκινείσαι, να αγαπάς,
να ελπίζεις, να πάλλεσαι, να ζεις».

Ο παλμός αυτός της ζωής, είναι η πνευματικότητα, η ψυχή, που γίνεται φανερή
στα έργα των μεγάλων καλλιτεχνών.
Στη φωτογραφία του ο Ροντέν κοιτάζει πέρα από τα πράγματα, αναζητά την ουσία των παραστάσεων που θα τον συγκινήσει και τη δίνει ανάγλυφη μέσα από λεπτομέρειες που εμψυχώνουν την ύλη και μιλούν για αγάπη και ελπίδα, για ευαισθησία και όραμα.





Στο έργο του «η Σκέψη», το αναδυόμενο από το μάρμαρο πρόσωπο δίνει το μέτρο της εκφρασμένης έμπνευσης.
Ένα ολοκληρωμένο γυναικείο άγαλμα δεν θα ήταν το ίδιο.
Η σκέψη μπορεί να διαποτίζει όλο το σώμα, όμως στη γέννηση της αφορά καθαρά και μόνο στην εικόνα του προσώπου.
Ο αδιαμόρφωτος μαρμάρινος όγκος τονίζει ακριβώς το σημείο αυτό.





«Ο Στοχαστής» εκπροσωπεί το επόμενο βήμα στη σκέψη του Ροντέν.
Η εμβάθυνση, ο στοχασμός, εκφράζεται καλύτερα σε ένα ανδρικό σώμα.
Το πνεύμα εδώ δεν δίνεται σε αντίθεση με το άπλαστο μάρμαρο, μα ανταγωνίζεται με το σφρίγος των μυώνων
κι επικρατεί.
Η δύναμη υποταγμένη, αφήνεται καλοζυγισμένη στον άξονα του χεριού-ποδιού, από το πιγούνι περνά στον καρπό, από τον αγκώνα στο γόνατο και από κει στη γη.
Το σωματικό βάρος καθιζάνει, αφήνοντας εξαϋλωμένο τον άνδρα, συγκεντρωμένο απόλυτα στη διανόηση του.  





«Το φιλί» ξεπερνά την ύλη του μάρμαρου στη «Σκέψη», την τιθάσευση της δύναμης στο «Στοχαστή» και φθάνει στην ευαισθησία του Έρωτα.
Την ευαισθησία που απαιτεί λεπτότητα, τρυφερότητα και σεβασμό.
Πέρα από την πλαστικότητα των σωμάτων και το αρμονικό τους πλησίασμα, η ποιητικότητα του έργου εκφράζεται με την αβρότητα που το ανδρικό χέρι αγγίζει τον γυναικείο μηρό.
Το άγγιγμα αυτό δίνει όλο το νόημα, τη συγκίνηση και την πνευματικότητα του έρωτα.      


Μ Ψ



*  Το Μουσείο Ροντέν στο Παρίσι, δέχεται κάθε χρόνο περισσότερους από 800.000 επισκέπτες.









Δευτέρα 13 Φεβρουαρίου 2012

"Ευτυχία"







                              Και για "τα χέρια" επίσης, το ίδιο είναι ευτυχία!
                              Η έκφραση της αγάπης είναι που δίνει νόημα στη ζωή!





                              





Κυριακή 12 Φεβρουαρίου 2012

"Αφοσίωση"












ΑΦΟΣΙΩΣΗ


Η κάθε ημέρα ανατέλλει
νέο σχήμα
θαυμάτων

στην άλλη στροφή περιμένει
φτερωτός
ένας άγγελος

λουλούδια χαράς στην καρδιά σου
παίρνουν μύρα
απ’ την αγάπη σου

κι η δική μου αγάπη για πάντα
απλωμένη στον όμορφο δρόμο σου
αναδιπλώνει τρυφερά τα χνάρια
από τα βήματα σου.