Σάββατο 21 Μαρτίου 2015

"Ο άνθρωπος, ο κόσμος και η ποίηση"






Νικηφόρος Βρεττάκος                                                                


Ανάσκαψα όλη τη γη να σε βρω.
Κοσκίνισα μες στην καρδιά μου την έρημο· ήξερα
πως δίχως τον άνθρωπο δεν είναι πλήρες
του ήλιου το φως. Ενώ τώρα, κοιτάζοντας
μες απὸ τόση διαύγεια τον κόσμο,
μες απὸ σένα - πλησιάζουν τα πράγματα,
γίνονται ευδιάκριτα, γίνονται διάφανα -
τώρα μπορώ
ν᾿ αρθρώσω την τάξη του σ᾿ ένα μου ποίημα.
Παίρνοντας μία σελίδα θα βάλω
σ᾿ ευθείες το φως.



[2φΑ]








Share

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου