Πέμπτη, 19 Απριλίου 2018

"Προσευχή για την πεθερά "






Από τον π. Ανδρέα Κονάνο
-  ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΕΘΕΡΑ


Κύριε, βοήθησε την πεθερά μου,
να καταλάβει κάποια πράγματα που όλο λέμε,
κι όλο ξεχνάμε.
Σίγουρα κι αυτή τα ξέρει στο μυαλό της.
Μα κάπου αντιστέκεται η ψυχή της να τα βιώσει.

Να καταλάβει ότι η ζωή πάει μπροστά
κι ότι δεν έχουμε - μικροί μεγάλοι -
τα ίδια μυαλά.
Να δεχτεί ότι όπως έζησε αυτή τη ζωή της,
έτσι πρέπει να προχωρήσουμε κι εμείς τη δική μας.
Με τις δικές μας επιλογές.
Ότι το πιο ωραίο είναι ο σεβασμός κι η ελευθερία.
Ότι τα λάθη επιτρέπονται και είναι ανθρώπινα.
Τα δικά μας, εννοώ.
Διότι αυτή, συνήθως, αισθάνεται ότι δεν κάνει κανένα.

Ότι, όταν δεν μας πρήζει,
τότε τη θέλουμε συχνά δίπλα μας.
Πως όταν δεν πετάει υπονοούμενα,
μπηχτές και πλάγιες κακίες,
ευχόμαστε να ζήσει χίλια χρόνια
και δεν μας κουράζει καθόλου η παρουσία της.
Ενώ όταν μας ανακατεύει, ευχόμαστε άλλα!
(Συγχώρα μας, Θεέ μου)

Να καταλάβει, Κύριε, ότι πρέπει να ζήσουμε τη δική μας ζωή,
κι όχι τη δική της.

Πως ο μουσακάς,
τα σουτζουκάκια και το παστίτσιο
έχουν πολλούς τρόπους να μαγειρευτούν,
και τα πουκάμισα διάφορους τρόπους να πλυθούν,
να σιδερωθούν, να διπλωθούν.
Και πως σωστό,
δεν είναι αυτό που λέμε εμείς ή αυτή,
μα η αγάπη που ενώνει,
που σέβεται,
που ξέρει να τιμά, να σιωπά,
να δίνει τόπο στα νιάτα που θέλουν να πετάξουν,
και ένα λιμάνι με λιγότερα κύματα
σ’ αυτούς που έκαναν ήδη
τα ταξίδια τους,
τις τρέλες τους, τις επιλογές τους.

Να καταλάβει ότι η κόρη της είναι πια η γυναίκα μου.
Κι ο γιος της, δεν είναι πια ο ¨άντρας¨ της,
μα ο δικός μου.
Και να το πάρει απόφαση - επιτέλους!
Και να κοπεί αυτός ο ομφάλιος λώρος,
που μας έχει όλους τυλίξει και μπλέξει,
είτε μένουμε στην ίδια γειτονιά
είτε χιλιόμετρα μακριά.

Και κάποιος, Κύριε,
να της εξηγήσει ότι υπάρχει και ΚΑΠΗ,
και εκκλησία,
και πλέξιμο
και ελληνική ή τούρκικη ταινία,
και facebook και διάφορα άλλα,
για να περνά το χρόνο της.

Και πως, κατά βάθος,
την αγαπάμε.



facebook – [2fA]






Share

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου