Δευτέρα, 18 Δεκεμβρίου 2017

Ποιητική οδός











ΠΟΙΗΤΙΚΗ ΟΔΟΣ


Παλέψαμε για μια θέση στον κόσμο
στην οικογένεια στην παρέα στην κοινωνία
παλέψαμε με άγνωστους και φίλους
με συναγωνιστές και ανταγωνιστές
με τον απέναντι και με τον εαυτό μας

Στην αγωνία της πάλης μας όλοι νόμιζαν πως
παίζαμε· τους αρκούσε αυτό που έβλεπαν
απέφευγαν τον πόνο όπου βρισκόταν
κι από διαίσθηση απομακρύνονταν

Όμως η πάλη είναι πόνος
για υπέρβαση για αλήθεια για ιδέες
για να μη χάσουν οι λέξεις το νόημα τους
και είναι πάντοτε μοναχική

Ο σκοπός δεν ήταν άλλος, παρά να δηλώσουμε
την παρουσία μας την ύπαρξη μας
τη συμμετοχή στο πανηγύρι
της ζωής – ποιο πανηγύρι
όλοι γιορτάζουν στα κρυφά δυο-δυο
τρεις-τρεις, σπάνια περισσότεροι
οι άλλοι είναι ξένοι, απειλή στα κεκτημένα
κι εμείς δηλώνουμε φίλοι χωρίς ανταπόκριση

αποκαμωμένοι πια ν’ αναζητούμε ζεστασιά
υψώνουμε λευκό μαντήλι στην αδιαφορία
κι απλώνουμε την άηχη κραυγή ελπίδας
στον άγνωστο αδελφό
μ’ ένα ποίημα.


Μ Ψ







Share

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου